regulator op de juiste temperatuur werd gehouden. liet oplosmid- 

 del en het calciumsulfiet werden gebracht in flesschen met een in- 

 houd van L 200 a 250 c.M 3 ., gesloten niet caoutchouc stop, welke iles- 

 schen met behulp van klemmen aan een as in den thermostaat wer- 

 den bevestigd. Deze as werd in ronddraaiende beweging gebracht 

 door een warmel Lichtmotor, zoodat hierdoor èn de inhoud der fles- 

 schen werd geschud, èn in het water van den thermostaat werd ge- 

 roerd. Teneinde oxydatie van het sulfiet gedurende den langen roer- 

 tijd tegen te gaan, werden de ilesschen bijna geheel gevuld, en werd 

 de geringe hoeveelheid lucht vóór de sluiting der flesschen door een 

 stikstofstroom verdreven. 



In den beginne bleven de Ilesschen 24 a 36 uur in den ther- 

 mostaat; later werd deze tijd tot 10 uur teruggebracht, zoodat elke 

 serie op één dag afliep. 



Na afloop van den roertijd werden de Ilesschen rechtop gezet, 

 teneinde liet niet in oplossing gegane sulfiet te laten bezinken. Ver- 

 volgens werd de bijna heldere oplossing snel gefiltreerd, waarbij 

 trechter en kolf geplaatst waren in een droogstoof van zeer groote 

 afmetingen, welke van te voren op dezelfde temperatuur gebracht 

 was als de thermostaat. De gebruikte trechters werden zoo groot 

 genomen, dat zij alle vloeistof tegelijk konden bevatten. Bij de proe- 

 ven bij kooktemperatuur werd de filtratie uitgevoerd in een warm- 

 watertrechter. 



Zoodra de filtratie was afgeloopen, werden de kolven losjes met 

 kurken gesloten en onder de waterkraan snel afgekoeld. 



De oplosbaarheidsbepalingen boven 00° geschiedden op andere 

 wijze, aangezien de thermostaat voor deze hooge temperaturen zeer 

 moeilijk te gebruiken was. Oplosmiddel en sulfiet werden in een 

 rondbodem met opstijgenden koeler gebracht. De rondbodem was ge- 

 plaatst in een groote pan met water, die als bad van constante 

 temperatuur fungeerde: Door de koelerbuis voerde een dunne glazen 

 buis tot bijna op den bodem van de kolf. Door deze buis werd 

 gedurende de proef een langzame stikstofstroom gevoerd, waarmede 

 een tweeledig doel werd bereikt. In de eerste plaats werd hierdoor 

 de lucht verdreven, zoodat oxydatie tot een minimum bleef beperkt, 

 en in de tweede plaats hield de stikstofstroom een zwakke bewe- 

 ging in de vloeistof, en diende dus gedeeltelijk als roering. Verder 

 werd om de 5 a 10 minuten de kolf met de hand omgeschud. 



Na afloop werden de filtratie en verdere bewerkingen uitgevoerd 

 als boven beschreven. 



