325 



Op deze wijze werd bereikt, dat nagegaan kon worden de in- 

 vloed, dien het uitschakelen van een rijstoogst met de daarbij behoo- 



rende bevloeiing en het in stede daarvan gedurende vier maanden 

 braak liggen van den grond op de vruchtbaarheid van den bodem 

 ten opzichte van het suikerriet hebben. 



De bemesting was in beide gevallen dezelfde, n.1. 6 pikols Z.A. 

 per bouw. die in hoeveelheden van 1, 2 en 3 pikols respectievelijk 

 op den lSden Augustus, den (Men September enden L7den Novem- 

 ber gegeven werden. 



In Maart werd de stand van het gewas aan een beoordeeling on- 

 derworpen, waarbij de gebruikelijke cijfers van 1 tot 10 gegeven 

 werden (1 = zeer slecht, 10 = uitmuntend). Het gemiddelde van deze 

 cijfers bedroeg voor de als braakgrond behandelde perceelen 8,3 en 

 7.7 voor die, welke als sawah behandeld waren; een verschil, dat 

 bij het oogsten op 13 Juni 1912 nog eenigszins was waar te nemen, 

 zooals blijkt uit onderstaande oogstcijfers. 



De perceelen, die braak hebben gelegen, brengen n.1. 68 ± % 28 

 pikols riet per bouw meer op dan die, waarmede dit het geval niet 

 is geweest. Dat zich dit verschil bij een herhaling der proef weer 

 zal voordoen, is echter, gezien de waarschijnlijke font. niet zeker, 

 hoewel eenige waarschijnlijkheid, dat dit het geval zal zijn, wel mag 

 worden aangenomen. Van beduiding is deze rietvermeerdeiïng echter 

 niet, doordat zij gepaard gaat met een daling van het rendement, 

 waardoor ten slotte slechts 3 ± 2,5 pikol suiker per bouw meer ver- 

 kregen wordt, een resultaat, dat zeer onzeker is. 



Dat braakgrond een betere opbrengst geeft dan sawah, is hier 

 dus niet bewezen. Aangenomen evenwel, dat dit wel het geval zou 

 zijn, dan blijkt de meeropbrengst de voorden braakgrond gemaak- 



