337 



Nemen wij deze geringe fout niet in aanmerking, dan zijn wij, 

 volgens de methode als bij onze controle ingevoerd, in staat het 

 adsorptiewater te berekenen. Immers de brix van het door de pers 

 uitgeperste ampassap is bekend en de oplosbare droge stof in laatste 

 ampas eveneens, en is dus het in laatste ampas aanwezige oor- 

 spronkelijke sap per 100 riet te berekenen. Het verschil tusschen 

 ampasgewicht % riet minus vezelstof % riet, dus van wat men op 

 Eïawaii noemt het absolute ampassap % riet (achtergebleven sap), 

 en van het oorspronkelijke sap in laatste ampas % riet, geeft aan 

 het adsorptiewater % riet. Berekenen wij het absolute ampassap % 

 vezelstof en het oorspronkelijke sap in laatste ampas % vezelstof 

 dan geeft het verschil het adsorptiewater % vezelstof, in de molen- 

 contróle \V genoemd. Wij zijn daardoor dus in staat het mini- 

 mum adsorptiewater % riet te Puunene te berekenen. Dit is weer- 

 gegeven in bijlage 1. Wij zien dan dat W varieert tusschen 12,8 

 en 22,1 en gemiddeld is 15,9 voor ongebrand riet, en varieert tus- 

 schen 13,2 en 19,3, en gemiddeld is 16,7 voor gebrand riet. Ook 

 op Hawaii is dus een adsorptiewater, in de laatste ampas aan- 

 wezig, geheel overeenkomende met het bij onze fabrieken gecon- 

 stateerde. Dit feit is tevens een bewijs hoe wenschelijk het is, dit 

 onuitpersbare adsorptiewater in de laatste ampas in rekening te 

 brengen. De proeven loopen over een tijdsverloop van eenige maan- 

 den, en zijn dus zeer goed als een campagne-gemiddelde te be- 

 schouwen. Trouwens of W een paar procent hooger of lager is, 

 doet aan het sappersingsquotiënt weinig af. Verder is met deze 

 proeven te vinden de verhouding van brix oorspronkelijke am- 

 passappen tot brix Ie molensap. Dit is tevens op bijlage 1 aange- 

 geven. 



Hieruit ziet men dat de coëff. j = — — =0,941 gemiddeld over die 



b si 

 proeven, zoodat hiermede de imbibitie te berekenen is bij proeven 



met imbibitie. 



Ik heb nu de in de „Annual synopsis of mill data" van 1910 

 t/m. 1915 verzamelde gegevens geheel nagerekend, en daarop toege- 

 past onze nieuwe molencontróle, onder de aanname dat: 



1. voor alle fabrieken op Hawaii het adsorptiewater % vezelstof 

 gemiddeld 16% is, wat natuurlijk niet geheel juist behoeft te zijn; 



2. de daar opgegeven vezelstofgehalten % riet opgegeven zouden 

 zijn inclusief blad en dood riet, wat officieel in de voorschriften is 

 opgegeven; 



