384 



Beschrijving van den stengel. 



K 1 e u r. Deze is bij maal riet goudgeel met donkerroode zonne- 

 vlekken; pas ontbloote leden zijn groengeel, rosé gedekt, eti de top- 

 bibit is bleekgeel. Plantriet is groengeel, paars geschaduwd. 



Kurk barstjes zijn zeldzaam, doch komen soms voor en 

 vervloeien dan zelfs tot kurkvlekken; gr oei bar sten ontbreken. 



De was laag is zeer dicht en gelijkmatig, de wasring duide- 

 lijk en scherp afgescheiden. 



De leden staan vrijwel recht boven elkaar, zijn vrij kort, 

 conisch tot klosvormig; aan den oogkant zijn zij iets meer hol dan 

 aan den niet-oogkant. De lengte der leden varieert van 9 — 13 c.M., 

 terwijl de stokdikte 2 1/2— 3 c.M. bedraagt. 



Het merg is gelijkmatig', zonder mergholte. 



De b a s t r i n g is hard . 



De groeiring is in de topbibit bleekgeel tot geelbruin, in 

 plantriet geelbruin tot oranje, en in staand riet groengeel of oranje. 



De wortel ring varieert van wit of bleekgeel in topbibit 

 via geelgroen in plantriet tot bronsgroen in maalriet; in het laatste 

 geval is hij vaak rood aangeloopen. 



De worteloogen staan in 2 a 3 rijen; zij zijn onderling onge- 

 veer even groot, en eerst doorschijnend in witten hof, later violet in 

 groengelen hof. 



De ooggleuf is steeds aanwezig, vrij diep, en strekt zich 

 over de volle lidlengte uit. 



Beschrijving van het oog (Fig. 62 en 63). 



Goed ontwikkelde oogen zijn vrij groot, eirond, driehoekig toe- 

 gespitst en zeer breed gevleugeld. Zij liggen stevig tegen den sten- 

 gel aangedrukt, staan later veelal duidelijk af, hebben een apicalen 

 kiemporus en naar den top convergeerende nerven. 



De vliezige zoom van de overliggende klep is beneden vrij smal 

 en droog vliezig. De jonge oógen zijn geel met rood, de oudere geel 

 met bruin gekleurd. 



Beharing aan de v o o r z ij d e. De oogvleugel is aan de 

 voorzijde kort, verspreid, bruin behaard (12), welke beharing ge- 

 deeltelijk overdekt wordt door langere, witte haren (13). De rand is 

 zeer lang gewimperd, tot den top toe (4). In de vleugelhoeken is ter 

 weerszijden een kleine wimpergroep aanwezig (26), terwijl de vleu- 

 gelbases vrij lange, witte haren dragen (3). Even onder den top 

 draagt de vleugel ter weerszijden een groote, eenmaal gebogen kwast, 



