4t>l 



thode voor het beoogde doel ruimschoots voldoende te achten, en is 

 zij m.i. te prefereeren boven de door Harloff aangewende, waarbij 

 met het in oplossing blijvende geen rekening wordt gehouden. Bo- 

 vendien bleek uit een tweetal blancoproeven, dat geneutraliseerd 

 ruwsap en hieruit verkregen dunsap slechts zooveel jood verbruikten 

 als overeen zou komen met + 8 m.G. CaSO;3 2aq per liter. 



De bepalingen werden aldus uitgevoerd, dat, behoudens enkele 

 uitzonderingen, wanneer het sulfietgehalte een te geringe waarde 

 bedroeg, zooals bij de juist vermelde blancoproeven, het zwak met 

 zwavelzuur aangezuurde sap uit een buret gevoegd werd bij een 

 afgemeten hoeveelheid [ / [0 q n. jodium. 



In de eerste plaats werd nagegaan, of op deze wijze te werk 

 gaande de uitkomsten van Harloff omtrent de hoeveelheid in op- 

 lossing zich bevindend sulfiet bij diverse kalkzettingen konden wor- 

 den bevestigd. 



Hiertoe werd rietsap in de koude gekalkt en gesulfiteerd, en na 

 filtratie werd de hoeveelheid CaS0 3 2aq, in het filtraat aanwezig, 

 bepaald. 



Volgend tabelletje geeft de verkregen uitkomsten. 



De rietsappen bij deze beide proeven waren van verschillende 

 fabrieken afkomstig. 



Evenals bij de proeven van Harloff vindt men dus hier de ge- 

 constateerde feiten terug : 



1) de hoeveelheden aanwezig calciumsulfiet zijn bijzonder hoog, 



2) van lage kalkzetting uitgaande stijgt de hoeveelheid calcium- 

 sulfiet bij verhooging der kalkzetting, bereikt een maximum, om bij 

 zeer hooge kalkzettingen weer af te nemen. 



Op den loop dezer oververzadigingslijn kom ik nog nader terug. 



Om nu uit te maken, dat deze groote hoeveelheden sulfiet al- 

 leen veroorzaakt worden door oververzadiging, dus door een phy- 

 sisch verschijnsel, en niet door de aanwezigheid van bepaalde in 

 het ruwsap aanwezige bestanddeelen, werden volgende proeven, ge- 

 baseerd op de daarbij gegeven redeneeringen, uitgevoerd. 



