&>7 



3 



Qj 

 Co 

 <^ 



Liters kalkmelk u 16 Bé pen700O L sap . 



De lijn stijgt dus, van lage kalkzettingen komend, doorloopt een 

 maximum, dat in deze figuur ongeveer bij een kalkzetting van 11 L. 

 ligt, om vervolgens weer, meestal langzaam, te dalen. Geven wij ons 

 rekenschap van hetgeen er bij kalking en sulfitatie in de kou ge- 

 beurt, dan zullen wij zien dat deze vorm der curve overeenstemt 

 met hetgeen wij zouden verwachten. 



Van de toegevoegde kalk wordt een gedeelte verbruikt ter neu- 

 tralisatie van het sap, het overige wordt omgezet in calciumsulfiet. 

 Is de kalkzetting laag, dan blijft al dit sulfiet in oververzadigde op- 

 lossing; dit blijft bij verhooging der kalkzetting eveneens het geval, 

 tot bij een bepaalde kalkzetting de graad van oververzadiging zoo 

 groot wordt, dat er sulfiet uitkristalliseert, dat tevens weer stimu- 

 leerend werkt op verdere uitkristallisatie. 



Zoolang derhalve de kalkzetting nog niet die waarde heeft be- 

 reikt, dat de oververzadiging bij het betrokken sap zijn maximum- 

 waarde heeft, zal bij verhooging van kalkzetting de hoeveelheid in 

 oververzadigde oplossing aanwezig sulfiet vrij sterk stijgen. Zoodra 

 de maximumwaarde is overschreden, zal er uitkristallisatie plaats 

 vinden, waardoor de oververzadiging een bepaald maximum niet 

 overschrijdt. Hoe hooger de kalkzetting hierbij, hoe meer deeltjes 

 vast sulfiet zich zullen vormen, hoe sterker dus de uitkristallisatie 

 gestimuleerd zal worden, waardoor dus na afloop der sulfitatie en 

 de daaropvolgende filtratie de hoeveelheid dan nog in oververzadigde 

 oplossing aanwezig sulfiet geringer zal zijn dan de maximumwaarde, 



