503 



Alleen v ; jnsteenzuur is dus geen geschikte koolstofbron. Verder 

 blijkt, dat forula 2 zelfs in staat is zeer groote hoeveelheden melk- 

 zuur in korten tijd te verbruiken, zooals uit de snelle daling van 

 den titer te zien is. Toruia 1 kon deze hoeveelheden blijkbaar niet 

 verdragen. Het onveranderd blijven van den titer stemt overeen met 

 de waarneming, dat geen spoor van groei was te zien. 



In gistingsvermogen bestaat tusschen beide soorten geen ver- 

 schil. Vergist worden glucose, laevulose en mannose, dus uitsluitend 

 hexosen; geen gisting ontstaat met saccharose, maltose, lactose, raf- 

 finose, dextrine, galactose en arabinose. Deze Torulasoorten zijn dus 

 bruikbaar, om uit een mengsel van saccharose en de invertsuikers 

 deze beide laatste te verwijderen. 



Zooals wij reeds gezien hebben, zijn de beide andere gisten 

 echte Saccharomycessoorten. 



Saccharomyces I vormt op moutagar kleine, ronde, eenigszins 

 gebolde kolonies met vochtigen glans, die na ongeveer een week 

 een middellijn van li/ 2 — 2t/ 2 m.M. bereiken. De cellen zijn 2t/ 2 — 

 3i/ 2 mikron in diameter, bolrond of zwak ovaal. De sporengrootte 

 bedraagt 1 — lt/ 2 mikron, het aantal gewoonlijk 1 of 2, zelden meer, 

 met een maximum van 4. Zij vormt ook gemakkelijk sporen in mout- 

 agarculturen na 1 l/ 2 — 2 maanden. Zij heeft in suikerhoudende 

 vloeistoffen geen oppervlaktegroei, maar er vormt zich uitsluitend 

 een gistlaagje op den bodem van de kolf. 



Vergist worden glucose, laevulose en mannose, dus alleen he- 

 xosen; geen gisting ontstaat met saccharose, maltose, lactose raffi- 

 nose, dextrine, gelactose en arabinose. De vergisting in de vergist- 

 bare suikers heeft zeer langzaam plaats, terwijl slechts een gering 

 gedeelte wordt vergist. 



