534 



en Rorer en van Speare worden vastgesteld, dat wij hier de beken- 

 de Metarrhizium anisoplioe voor ons hadden. Ook bij vroegere onder- 

 zoekingen over insectenziekten was deze schimmel al herhaaldelijk 

 gevonden, en achtereenvolgens Isaria destructor, Oospora destructor, 



Penicillium anisoplioe en Entomophthora anisoplioe genoemd. Of- 

 schoon ook de thans algemeen gangbare benaming Metarrhizium 

 anisoplioe waarschijnlijk systematisch niet juist is, bestaat ei' naar 

 mijne meening geen aanleiding om weer eens een nieuwen naam te 

 geven aan een schimmel, die thuisbehoort in de provisorische groep 

 der Fungi imperfecti. Wel moet erop gewezen worden, dat de de- 

 terminatie Septocylindricum suspectum van Massee [ ) geen betrek- 

 king heelt op Metarrhizium anisoplioe. 



Meermalen werden ook de kevers van Adoretus compressus aan- 

 getast, terwijl nog een vliegensoort, die een natuurlijke vijand van 

 Adoretuslarven was, een enkele maal als slachtoffer van Metarrhi- 

 ziuminfectie te gronde ging. 



Met een 25-tal, naar schatting half volwassen Adoretuslarven, 

 werd op de volgende wijze een infectieproef aangezet. De larven 

 werden in een met gaas afgedekten bak met gesteriliseerden grond 

 gebracht, en na een verblijf van 14 dagen daarin werd nagegaan, of 

 er doode exemplaren voorkwamen. Toen dit niet het geval bleek te 

 zijn, werd de grond gemengd met een groote hoeveelheid op rijst en 

 aardappel gekweekt sporenmateriaal. Na een verblijf van vier weken 

 in dit geïnfecteerde medium waren alle larven nog volkomen gezond. 

 Nog een week later werden twee doode, met Metarrhiziumsporen 

 bedekte exemplaren aangetroffen. Van de 23 andere waren 3 door 

 onbekende oorzaak gestorven, de rest was nog springlevend. 



Wegens gebrek aan Adoretuslarven werd een volgende infec- 

 tieproef genomen met de larven van Oryctes rhinoceros. De inrich- 

 ting van deze proef was geheel dezelfde als bij Adoretus, de larven 

 werden dus vooraf 14 dagen in sterielen grond gecontroleerd. 



Op 12 Mei 1914 werd de bak met grond, waarin 24 Orycteslar- 

 ven waren, met een groote hoeveelheid Metarrhiziumsporen geïnfec- 

 teerd. 



Ruim een maand later, op den 17 den Juni, bleken 19 stuks aan 



1) G. Massek. Bulletin of miscellaneous information. Roval botanie gar- 

 dens. Kew, 1904. 



De diagnose:,, conidia cylindracea, 3 — 5 septata, breve cate- 



nulata, hyalina vel dilutissima rosèa tincta 35 — 45 X 5 — b' ,«" sluit de mo- 

 gelijkheid van identiteit uit. 



