552 



Toevoeging van andere meststoil'en kan ook invloed uitoefenen 

 op de phosphaten. Door bemesting met zwavelzure ammonia kan, 

 doordat het zwavelzuur gebonden wordt door de kalk, tricalcium- 

 phosphaat ontsloten worden. 



De organische P-verbindingen zijn phosphatiden (of lecithinen), 

 phytinen en nucleoproteïden, waarvan de eerste het gemakkelijkst, de 

 laatste het moeilijkst omgezet worden. Zoo zitten in plantenresten 

 veel phytinen. In dierlijke resten zitten veel phosphaten (o.a. in gu- 

 ano, in beendermeel). Wanneer het voedsel door het darmkanaal 

 passeert, worden over het algemeen de phosphorzuurverbindingen 

 meer oplosbaar. Zoo spelen wormen en insecten misschien in den 

 grond ook een rol bij de phosphaatomzettingen. 



De phosphorzuurverbindingen, welke in micro-organismen zijn 

 vastgelegd, komen na het afsterven dier organismen, evenals de res- 

 ten van planten en dieren, door enzymwerking van andere bacte- 

 riën weer vrij in meer oplosbaren vorm. Ze worden van organische 

 phosphorzuurverbinding trapsgewijs overgevoerd in anorganische. Vol- 

 gens Stoklasa (blz. 41) kunnen de phosphatiden of lecithinen ook 

 zonder verdere bacterieele omzetting door plantenwortels opgeno- 

 men worden. 



Den kringloop der phosphaationen stelt men zich dus als volgt 

 voor: Anorganische onoplosbare P-verbindingen worden ontsloten 

 door koolzuurhoudend water, door organische en anorganische zu- 

 ren. Deze stoffen worden grootendeels dooi' bacteriënwerking ge- 

 vormd, maar ook door de plantenwortels zelf. De oplosbare HP0 4 "- 

 ionen worden door de colloïden geabsorbeerd, een deel wordt che- 

 misch vastgelegd, hetzij tijdelijk door kalk en magnesium, hetzij voor 

 langeren tijd door ijzer, een ander deel wordt door de organismen 

 opgenomen. Door deze assimilatie ontstaan organische phosphorzuur- 

 verbindingen, welke weer trapsgewijs omgezet worden en voor en 

 na tot meer oplosbare verbindingen worden, welke weer opnieuw 

 den kringloop volgen. 



De weersomstandigheden hebben een grooten invloed op de as- 

 simileerbare hoeveelheid P 2 5 in den grond. König. fÏASEXBaUMER 

 en Krönig [ ) vonden bij hunne kweekproeven van 1904—1913, dat in 

 warme, droge zomers meer phosphorzuur wordt opgenomen, al is 

 het drooggewicht der planten hetzelfde. Door betere bodemaëratie 

 treedt dan een krachtiger bacteriënwerking op, de organische phos- 

 phorzuurverbindingen worden daardoor meer omgezet en oplosbaar. 



1) Landw. Jahrb. Vol. XLVI 1914, pag. 165-251. 



