639 



Ook op de s.f. Medarie ligt het optimum D.S. tusschen 2 en 4 

 D.S., dus ongeveer 3 D.S.. 



Terwijl het optimum over het algemeen nogal schommelt, is 3 

 D.S. meestal liet geraiddeMe. Wij zagen reeds, hoe verschillende 

 factoren bij de proeven, waarin onderzocht werd of D.S. werking 

 gaf, invloed uitoefenden, zoodat soms niet was vast te stellen of een 

 D.S.-bemesting werking gaf. Het spreekt vanzelf, dat deze factoren 

 bij de optimum D.S.-proeven, waarbij het te verwachten verschil 

 geringer is. nog veel meer oorzaak zijn dat geen duidelijk resultaat 

 verkregen wordt. Onze conclusie luidt dus, dat van 2 tot 4 pikol 

 1).S. meestal optimum is, zoodat 3 pikol de meest gewenschte gift is. 



Wij willen hier nu nog de vraag bespreken, of de rietvariëteiten 

 verschillen in gevoeligheid voor phosphaatmest. Dit werd n.1. op het 

 0'' suikercongres door den heer JJ. Booja dh: Boek behandeld i ). 



Op blz. 16 zegt hij : 



„De proefvelden met Cheribonriet vertooneu alleen vermeer- 

 dering van productie bij het veld Gammer vvetan, waarvan het 

 phosphorzuurgehalte uiterst laag is (0,020 % voorraad). De niet 

 geslaagde proefvelden hadden alle iets hooger phosphorzuurgehalte 

 (0,030% tot 0,050% voorraad), een gehalte echter, dat gemiddeld 

 lager is dan dat der geslaagde 247 R. -velden. 



Het veld Gendogo der onderneming Tirto, waarop de proef niet 

 slaagde, heeft een vrij hoog gehalte aan phosphorzuur. Dit is ook 

 het geval met alle 100 P. O. . f. -velden, waarvan geen enkel veld 

 eenig succes door deze bemesting kan aanwijzen. Uit deze proeven 

 zou ik de volgende conclusies willen trekken: 



I'. Het phosphorzuur werkt alleen op gronden met zeer laag 

 phosphorzuurgehalte. 



2' . De grens, waarbij 247 H. reageert op een phosphorzuurbe- 

 mesting, ligt hooger dan die van Cheribonriet. Voor 100 P. O. J. is 

 nog geen grens vast te stellen." 



fn tabel VII f van zijne verhandeling staan de proeven vermeld, 

 waarop deze conclusies gebaseerd zijn. Vier proeven worden opgege- 

 ven met Cheribonriet. In drie tuinen treedt door de phosphaatbe- 

 mesting een vermindering in riet op, respectievelijk 150 pikol, 1 10 

 pikol en 131 pikol. In de* 4de proef ontstaat bij toevoeging van 00 

 katties P^V, 127 pikol riet meer, bij toevoeging van 120 katties 364 

 pikol riet meer. Deze laatste tuin is phosphorzuurarm, n.1. 0,020% 



l) Zie Verslag van Uet negende congres, 1911, blz. 10. 



