650 



arme gronden. Zij zijn o. a. in de Madioen vlakte arm aan phosphaat 

 en reageeren duidelijk op dubbelsuperphosphaat. Het grootste deel 

 dezer gronden is door alluviaal rivier- of zeeslib overdekt. Waar 

 deze grond als een bult boven het omliggende landschap uitsteekt 

 en niet overdekt werd, vindt men phosphaatarme tuinen, die duide- 

 lijk op dubbelsuperphosphaat reageeren. 



Het verweeringsmateriaal van de conglomeraten der oudere vul- 

 kanen heeft, waar het in een rawah terechtgekomen is, zeer phos- 

 phaatarme gronden gegeven, die duidelijk op dubbelsuperphosphaat 

 reageeren. Waar het slechts aan koolzure verweering heeft bloot- 

 gestaan, vormde zicli de roode laterietgrond. Bij deze gronden bleven 

 het ijzer en het aluminium achter, waardoor het phosphorzuur door 

 liet ijzer sterk werd vastgelegd, zoodat er slechts een geringe assi- 

 mileerbare hoeveelheid P 2 Os naast een grooten voorraad wordt ge- 

 vonden. 



Of deze laterietgronden op superphosphaat reageeren, is tot nog 

 toe door te weinig proefneming niet uitgemaakt. Wel is hier mis- 

 schien in sommige gevallen werking te verwachten. Op Hawai toch 

 schijnt met phosphaatbemesting op dergelijke gronden succes ver- 

 kregen te worden. 



Het laatste type van phosphaatarmen grond is de tertiaire mer- 

 gelgrond. Deze gronden reageeren dikwijls zeer sterk op bemesting 

 met dubbelsuper phosphaat. 



In de 208 proeven met dubbelsuperphosphaat, welke in deze 

 publicatie besproken werden, kon 443 maal vergeleken worden het 

 rendement van het proefobject, dat dubbelsuperphosphaat ontving, en 

 van liet proefobject, waaraan geen dubbelsuperphosphaat was toe- 

 gevoegd. 176 maal was het rendement bij het proefobject met phos- 

 phaatbemesting lager, 132 maal gelijk, 135 maal liooger dan bij het 

 proefobject zonder dubbelsuperphosphaat. Er is nergens sprake van 

 verhooging van het rendement door de bemesting met dubbelsuper- 

 phosphaat, soms wel eenige verlaging. Bemesting met dubhelsuper- 

 pUosphaat versnelt de rijping dus geenszins. 



In ruim 40 proeven werd tevens de optimale hoeveelheid van 

 de bemesting met dubbelsuperphosphaat onderzocht. Betrouwbare 

 verschillen tusschen deze giften treden bijna niet op. 



Het optimum schommelt tusscheji 2 en 4 pikol dubbelsuper- 

 phosphaat, zoodat 3 pikol D. S. de meest gewenschte gift is. 



Verschil in gevoeligheid voor bemesting met dubbelsuperphos- 

 phaat bij de verschillende rietvariëteiten was in de ruim 200 proe- 



