De mutalione temporis, quo glades anniice solcuniur. l-il 



luvetJiiur liuic, cakiilo suLJiiclo, S = 5320,77; adeociue eruut 

 limites vacillalionum anmiarum E = 0,Ö745 */-^ = + 6,01 , iiec uou 

 error verisiniilis lu valöre .v, ex omnibus observatiouibns simul 

 adhlbllis erulo, metuendns jE'(.r) = -7^ = + 0,72 diei, alque-Ë(n) = 

 -p:^^ = ± 0,0044. Cum itacpie valör /z =: 0,0028 ± 0,0044, cousi- 

 derato illliis errore probaLlll, miuor sit rpiam ut ex hisce observa- 

 lionibus posslt certe determluari, evanesceus eiit babcndus ; uude 

 sequitur, variatloncm quoque sœcularem, quam déterminât n, adeo 

 esse Borgoae parvam, ut Jure ucgligatur, atque clima illius loci 

 statlouarium rcspiciatur. 



Ex observationibus meleorologicis, quae Aboce sunt iustitulje, 

 satis quocpie longam collegimus seiiera adnotatiouum de tempore 

 regelationis aniuis, qui urbem perfluit Exteodiiur eadem ab anno 

 1740 ad praesens usque tempus, adeoque sœculum jam complectitur, 

 iibi quidem observandum est, plurium aunorum aduotaliones bic 

 illic desiderari, eum tarnen defectura non impedire quorainus reli- 

 quse, uumeruni implentes 77, ad calculum adplicari & mereantur 

 & possiut. Ilic autem calculus osteudit, incidere rcgelationera 

 aquarum vernalem amnis Aboënsls in diem Aprilis stili Gregoriani 



X = 20,55 — 0,0334 (z — 1 740) , 

 qui valör sequentem sistit comparatloueni: 



