De mulatio ne lemporis^ quo glacie-i an/ntni solvunlur. 147 



deialiooi. \ ulgaiis est o|)urio, culliiiQni locoruni ad cliiua mlligan- 

 dum conducere, quod rjiiidem eo edani etlecium puiares, si veris 

 iiiitiiiiii ociiis iusl.irc o]>5ervaveris ; rjuare eo respeclu coulrarü quid 

 iu ij<sis iulenorlLus Suecise, iiLi per pliua jam saeciila floriiit soli 

 cultura, niiüiuie exspeciarcs. Neque procrastloalionem vens Pelro- 

 poli, uLi cultura terrae curreuie saecnlo niiaime fuit neglecla, prae- 

 sagire potuisses. Auiiuadveriet forte »]uis, rem ab uua tantuni parte 

 esse cuusideratam rjuaudo lempus, quo regelantur flnniiaa, uti in- 

 dicium depravati climaiis consideramus, cum n'diilo secius calor 

 aesüvus feriililatem terrae omnera promovens auctus oLservari po- 

 tuerit- Quomodocuuque sit, uulJus tarnen negabit durius tandem 

 exstitisse clima illius loci, ubi conliuua progressioue per saecula 

 procrastinata observaiur regelatio aquarum vernalis. Forte erit spe- 

 randum transituram fore olim cam rei rationem, quamprimum opta- 

 lum stabilitatis statum fueriiuus asseculL 



Tempus regelaliotiis aquarum vernalis medium ab indole uti- 

 que climatis loci in univetsura pandet, variationes vero ejus annuae 

 a majore vel minore quautitate pluviarum & niv^um quotanuis de— 

 missarum pendere videnlur. Sub coelo tempons vernalis sereno 

 uoctes sunt frigidae, unde ßt, ut nives diurnis horis regelatae no- 

 cturnis deuuo congelentur, quod quidera universalem nivium rege- 

 lalionem retardât. Contra vero si tempestas vernalis est pluviosa, 

 frigöra quoque ita mitescunt, ul tempore tarn nocturao quam di- 

 urno nives regelenlur, uiide aqunram cito auclarum quanlitas gla- 



