Compiitus observatlonum ihermometricaritm. 3G1 



Piœcipuus finis, quem allslis Iiisce calculis adiingere noLis 

 proposiiinius, fuit ut examine 3[)te iiisiiiuendo eruercmus, an pro 

 diversis hisce locis universales qusedara relationcs omnibus com- 

 munes elici possiut, rpiod, si successerit, juslam prœLeLit causam 

 concludeudi, eadem, quse tot rcgioniLus, per inteivalla distanlianim 

 a se maxime dissilis, alque climatura inœqualltalibus inier se dis- 

 simillimls, communia deprehenduulur, universales constiluere leges 

 ubicunque locomm observandas. Ante omnia vero bic monendum 

 est, ab originariis observalionibus, unde anomaiiœ iisdem vulgo 

 adhœrentes nondum sunt calcnli ope cliniinatse, nibil certi posse 

 concludi. Removendo scilicet primum fortnilas omiies abciralionesj 

 ad justara inler se conveuientiam necessario sunt rcdigendœ obser- 

 valiones, quo demum facto fidem uost'ram ab omni parle istœ 

 merentur. Et quidcm duplex cum liujusmodi observalionibus in- 

 stilucndus est corrigendi calculus, unus varialiones respiciens quo- 

 lidianas, qualem ulique bic susccpimus, alter medios mcnsium va- 

 löres determinaus, qui series observalionum requirit plurium anno- 

 rum, quoque bisce jara deficientibus supersedemus. 



Primum bic cousiderauda venit ratio illa singularis quolidia- 

 nîe varialionis temperalurse, quam ex occasione observalionum Hcl- 

 singforsiae institutarum jara antea (supra pag. 209) animadvertimus. 

 Tempore scilicet aestivo, uli exspectandum erat, a valöre maximo, 

 circa horam pomeridianam secundara vulgo incidente, aequabiliter 

 omniuo versus tempus nocluruum diminuta pedeteniim celeritate 



46 



