Determinalio superßciei intersectione linearum prodeuntis. 3.S3 



desis;nai)le w functioacm aiLIlrariam, eliuiiaaudoque g et h ope 

 scciiialionum 1), habebinaiis integrale conijileluni luter .f, g et h. 



Quamvis vero lioc modo perveuiamns ad integrale œquatio— 

 ni» 4) maxime geuerale, tamen rem accuratius perpendenics facile 

 iiilellij;imus dos reclam adijuc uou obtinuisse problematis solulio- 

 ucm. Palet enim iuiegralia 



esse seqnationes easdem , quas supra lineam in sj)atio exprimere 



posuiraus; utide elucet superficiem, ad quam elimiuatione perveni- 



mus, poneudo 



g- uih, 



non längere sed continere lineam aequationibus 1) expressani. Eli- 

 miiiando vero inler aequationes 



unam constantem, ex. gr. /z, diflerenliandoqiie deiude |)Osito g va- 

 riabili, duas habebimus aequationes coutiuentes quaniitatem g; 

 banc igilur eliminando ad soluiionem perveniemus singularera , 

 aequationi 4) adhuc satisfacieutem. Habebimus igilur aequalionem 

 inter .v, y et z, qua determinabitur superficies, cujus planum tau- 

 gens in puncto cujus coordinatae x, y et z eiit idem, ac liueae 

 aequationibus i) expressae, unde lineam bancce superficiem illain 

 längere, adeoque superficiem intersectione continua lineae generari 

 uecesse est. facile praeterea perspectu est uos idem obliuere resul- 



