135 



Na deze oplossing de gevondene waarden in de vergelijkin- 

 gen, die de verschillende doorgangen gegeven hadden, sub- 

 stitueerende , verkreeg ik de volgende verschillen, die reeds 

 door vermenigvuldiging met cos ^ tot tijdssecunden van den 

 equator herleid zijn: 



1« groep, oculair Oost — 0^,19, ^Osl7, — 0«,15, — 0%12, 

 2^ » , .. West — 0%08, — 0^155, — 0^17,-^0^11, 



+ 0^12, H- o^26, -I- o^o3, 



3e » , » Oost -f 0%25, +0%1 1,-0^08, H-0s,18, 



Men zou, deze verschillen ziende, geneigd zijn te voor- 

 onderstellen , dat er na den derden doorgang der tweede groep 

 eene verandering in de coUimatiefout gekomen was, en men 

 dus liever de waargenomene doorgangen in tweeën moest 

 splitsen nl. de eerste groep met de drie eerste doorgangen der 

 tweede groep ; en de vier laatste doorgangen der tweede groep 

 met de geheele derde groep. Maar dan verkrijgt men door 

 de eerste verbinding eene correctie, die H- 0^,51 van de 

 tweede verschilt. Het ar. midden der beide gevondene cor- 

 rectiën verschilt natuurlijk zeer weinig van de vroeger 

 gevondene. Nu zou men weder geneigd zijn aan te nemen, 

 dat dan de tijdmeter tusschen den derden en vierden doorgang 

 der tweede groep een schok gehad heeft, en plotseling een 

 sprong gemaakt heeft, Maar ook die onderstelling wordt door 

 een nader onderzoek niet bevestigd. De tijdmeter, dien ik 

 gebruikte en die naar sterretijd geregeld was, werd voor en 

 na de waarnemingen met vier andere tijdmeters, die middel- 

 baren tijd liepen, door het samenvallen der tikken vergeleken. 

 Die vier andere tijdmeters bleven voortdurend op dezelfde 

 plaats; het laat zich dus aannemen, dat zij geregeld liepen. 

 De vergelijkingen nu met deze tijdmeters gaven voor den 

 lijdmeter Hohwü 594, die bij de waarnemingen gebruikt werd , 

 zeer nabij denzelfden gang, die ook volkomen overeenkwam 

 met den gang, die uit de op verschillende dagen volbrachte 

 lijdsbepalingen afgeleid was , en daardoor is dus bewezen , dat 



