DE GENEESKUNDE ALS NATUüRWETENSf^HAP ') 



DOOR 



J. DE HAAN. 



M. M. H. H. ! Ik acht het voor mij een g-voote eer in deze 

 veigadering het eerst het woord te mogen vooi-en, al moet 

 ik billijkheidshalve en om der waarheid niet te kort te doen , 

 erkennen, dat deze eer, en zij die onze constitiieerende 

 vergadering hebben bijgewoond zullen zich dit herinneren, 

 niet bijzonder duur is gekocht. 



Des ondanks wordt het voorrecht, dat dan het toeval mij 

 deed deelachtig worden, door mij op prijs gesteld, om nog 

 eens te kunnen verklaren, dat, wanneer ik zoo de rij der 

 hier tegenwoordigen, dorstende naar wetenschap en vermeer- 

 dering hunner kennis, rond zie, ik niet de minste vrees 

 koester, dat ons pogen zal blijken te zijn een stroovuurtje, 

 een ongeboren vrucht je ot een zwakke, reeds bij de geboorte 

 tot sterven gedoemde, zuigeling. Ik 1,-an het niet gelooven. 

 dat onder mannen, die het ernstig willen, de mogelijkheid 

 niet zou bestaan op geregelde tijden elkaar mede te deelen 

 de vruchten hunner overpeinzingen en speciale studiën. Ik 

 wil het niet gelooven, dat ons verblijf in het tropenland er 

 toe moet leiden, dat wij geestelijk versuffen. Daar zijn te 

 veel voorbeelden van het tegendeel. Met moed en vertrouwen 

 op de toekomst dan dit werk aangevangen, met volharding 

 en liefde voortgezet en mocht die toekomst ons veitrouwen 

 beschamen, dan rest voor ons toch nog de troost het goede 

 gewild te hebben. In magnis voluisse sat est! 



1) Voordracht gehonden in eene nieuwe sectie van de Kou. Natunrk. 

 Vereenioiug, die zich ten doel stelt het volgens een vast rooster verplicht 

 houdeu vau voordrachten, inet gelegenheid tot debat. 



