— 106 — 



de stengels afzonderlijk en verspreid; bij de meeste soorten 

 echter groeien de stengels dientengevolge in stoelen bijeen 

 (Fig. 14). 



Dit is dus juist dezelfde groei wijze als aan sommige palmen 

 wordt opgemerkt. In beide gevallen bezitten overigens de 

 afzonderlijke stengels ook geheel eigen wortels. Deze ont- 

 spruiten aan de laagste, in of vlak boven den grond zich 

 bevindende knoopen. 



1(»°. Bij de in het dagelijksch leven ., struiken'" genoemde 

 planten is in de eerste plaats het type van Fig. 15 te onder- 

 scheiden, dat zoo algemeen is, dat een bepaalde naam er 

 nauwelijks aan kan worden gegeven. 



Uit het wortelstelsel verheft zich één enkele stam, die 

 echter, hetzij vlak boven den grond, hetzij op geringe hoogte, 

 zich in takken verdeelt, zoodat een eigenlijke hoofdas niet 

 of nauwelijks meer is te onderscheiden. De geheele plant blijft, 

 over het algemeen, laag. 



Er is echter nog een ander type, en wel het in Fig. 16 voor- 

 gestelde. 



Hierbij verheffen zich uit den grond een aantal dunne, in 

 den aanvang weinig vertakte, hoogstens dunne takken dragen- 

 de stengels dan wel deze stengels ontspruiten onmiddellijk 

 aan den voet der plant. 



11". Cxelijk reeds werd opgemerkt, zijn de verschillende 

 zooeven onderscheiden typen door allerlei overgangen ver- 

 bonden, en met name hier in de tropen is een enkele blik 

 op de werkelijk in de natuur voorkomende vormen der houtige, 

 niet-klimmende gewassen voldoende om te doen zien, dat 

 ten minste tusschen „boomen" en ,. struiken'' of „heesters"' 

 geen grens kan worden getrokken. Hierbij komt nog de 

 omstandigheid, dat soms dezelfde plantensoort, al naar de^ 

 standplaats waarop zij voorkomt, nu eens zeer duidelijk den 

 struikvorm vertoont, elders echter ontwijfelbaar een boom is. 

 Zelfs een strenge scheiding tusschen klimmende en niet- 



