— 113 — 



3. H. ScHUüBMAXS Stekhoven. Kruidkundig Kunstwoorden- 

 hoek 1825, geeft de volgeiule omschrijvingen, welke hier in 

 zijn spelling worden overgenomen. 



„Arbor, een boom, door bomen verstaat men die gewassen. 

 ,, welke met een steel tot een aanzienlijke hoogte opschieten, 

 „en daardoor dikke stammen bekomen als de Eikenboom."' 

 „Frntex, een heester, door heesters verstaat men die 

 „gewassen, die niet met eene, maar met verscheidene stammen 

 „of steelen opschieten, welke meest alle des winters over- 

 „blijven, en wier hoogte niet overmatig is, als de rozen; 

 „indien dergelijke gewassen dikke stammen bekoomen, dan 

 „noemt men die, boomen met verscheiden stammen, als de 

 „bal roos; geen vaste paal of maat van afzondering heeft 

 „in deze plaats, zoomin als tusschen een boom of boomtje, 

 „eensdeels, dewijl hetzelfde gewas op eene groeiplaats een 

 „aanzienlijke boom wordt, en op de andere een boomtje of 

 ,, heester is en blijft, als de Taxus." 



Behalve dat de spelling op zich zelf eigenaardig 

 is, is het w^erkje ook nog blijkbaai- slecht gecorrigeerd. 

 Zooveel is er echter wel uit op te maken, dat de 

 schrijver van geen scherpe grens tusschen boomen 

 en struiken wil weten. De dikke en ]iooii,e l)amboe- 

 soorten zouden volgens hem tot de boomen kunnen 

 worden gerekend. 



4. G. W. BisCHOFF. Handhuch der botanischen TerminoIo(/ie 

 und Si/stemkunde. 1830. 



Aan dit hoofdwerk der beschrijvende botanie moge het 

 volgende worden ontleend. (Pg. 163). 



,,üer Hohstamm (Truncus) ist ein aiisdauernder, jedesmal 

 „mit einer Stammwurzel versehener Stamm, welcher nur den 

 „holzigen Dicotyledonen eigen ist." (De schrijver rekent 

 de Coniferen nog onder deze). 



„Nach der Art, wie er sich in Aeste zertheilt, heiszt er 

 „ferner: 

 LXIII. 8k 



