— 130 — 



eerste kenmerk van den boom: een krachtig ontwik- 

 kelde hoofdas, is geheel op den afzonderlijken bamboe- 

 stam toepasselijk. Het tweede: dat de lioofdas ontstaat 

 uit een aaneenschakeling van krachtige eindsprinten, 

 die dan als één geheel in de dikte groeien, niet: 

 aangezien de bamboe, als zijnde een monocotyledone 

 plant, den regel van deze klasse volgt en geen eigen- 

 lijken diktegroei bezit (evenmin als trouwens de 

 palmen); en als zijnde een Graminee, een geleden 

 stengel heeft, waarbij nog nader zou moeten worden 

 onderzocht, hoe de hoogtegroei in bijzonderheden 

 plaats heeft. Van een groeiwijze als voor de 

 struiken wordt beschreven, is echter evenmin 

 quaestie. Wel buigen zich de bamboehalmen, zoodra 

 zij een zekere hoogte hebl)en bereikt, om: doch er 

 is geen sprake van, dat een nieuwe aan de bovenzijde 

 der bocht ontstaande spruit zicli nu verticaal zou 

 verlieffen, en als het ware de leiding zou overnemen. 

 Integendeel: de hoofdas laat zich tot nal)ij het uiteinde 

 (waa]- zij zich in dunne twijgen oplost) vervolgen. 

 Evenmin ontstaan aan den voet van den lioofdstam 

 later takken, die den hoofdstam met hun groei inhalen. 

 Alles tezamen genomen, kan men dus zeggen, dat 

 de afzonderlijke bamboestam ook volgens de omschrij- 

 ving van dezen auteur minstens evenveel, en zelfs 

 meer lieeft van een boom, als van een struik. Met 

 den boom heeft die stengel ten minste één kenmerk 

 ontwijfelbaar gemeen, t.w. de krachtige ontwikkeling 

 der lioofdas. 



19. .1. W. MoLL. Handhoek der Plantheschrijving. 1900. 



Pg. 35 woidt de Stengel besclireven als een standaard, 

 die de plant in staat stelt een groot aantal bladeren te dragen 

 en deze behoorlijk aan licht en lucht bloot te stellen. Op 

 pg. 41 vernemen wij echter, dat de stengel zich somtijds 

 onder de. aarde bevindt en wordt als voorbeeld de wortelstok 



