— 133 — 



III. Het in de literatuur aan den bamboe toegekende 

 veg^etatie-karakter. 



Dat Grisebach, Wiesner en Drüde in de door hen opgestelde 

 biologische indeelingen der gewassen den bamboe in het 

 algemeen tot de boomen rekenen, is hierl)oven gebleken. 

 Alvorens na te gaan, wat verschillende schrijvers er van 

 zeggen, waar zij deze plantengroep in het bijzonder behan- 

 delen, dient met een enkel woord de beteekenis te worden 

 besproken, die aan de latijnsche woorden „arljoreus" en 

 „arborescens", en aan de daarvan afgeleide woorden in de 

 nieuwere talen, pleegt te worden toegekend. 



Gelijk op blz. 114 hierl)oven weid aangehaald, l)esclioiiwt 

 BiscHoF in zijn Handbuch de beide genoemde woorden als 

 synoniem, vertaalt ze beide door „baumartig", en zegt uit- 

 drukkelijk, dat de plant, die voorzien is van een stam, 

 waarop deze beide adjectiva worden toegepast, een boom is. 



In het kleinere Woordenboek van de hand van denzelfden 

 schrijver lezen wij echter in een nieuwere uitgave: 



„arborescens: baumahnlich, wenn eine krautige Pflanze die 

 „Gestalt oder die Grosse eines Baumes an- 

 „nimmt, oder wenn ein Strauch eine bedeuten- 

 „de Höhe erreicht 



„arboreiis: baumartig, was einen wirklichen Baum dar- 

 „stellt." 



Hier zijn dus de beide woorden niet volkomen synoniem. 



In de woordenlijst (Glossary) gevoegd achter het blz. 122 

 aangehaalde geschrift van Asa Ghay worden zoowel „arboreus" 

 als „arborescens" vertaald met tree-like. 



Volgens blz. 119 noemt Dkude den boomstam een truncus 

 arborescens. 



Het blijkt dus, dat men het over de beteekenis van «/'iores- 

 cens niet gelieel eens is. Omtrent arboreus moeten wij aan- 

 nemen, dat daarmede steeds aangeduid wordt, wat werkelijk 

 een boom is of als een boom groeit. 



