— 187 — 



vochtig aanzien; uit enkele kloven ontsnapte damp in tamelijk 

 groote hoeveelheden en waren de omringende steenen met 

 zwavel omkorst. Een en ander sluit de mogelijkheid van het 

 aanwezig zijn eener hooge temperatuur uit. 



De kloof tusschen den joiigsteii kraterrand en de prop 

 bleek niet veel meer te zijn opgevuld en kan de tegenwoordige 

 diepte nabij het vaste punt der meting op ongeveer 45 Meter 

 worden geschat. 



De werking aan de Noordzijde heeft dus opgehouden, 

 hetgeen reeds spoedig na den 2'^*^" Januari l'J(i3 het geval 

 moet geweest zijn. 



De opheffing van de prop heeft zich echter aan de Oost- 

 en Zuidzijde voortgezet; thaus bevindt zich de phiats der 

 meest intensieve werking in het Zuidoosten. 



Om hiervan een beter overzicht te verkrijgen beklom 

 verslaggever den ouderen kraterrand, waardoor hij zelfs het 

 grootste deel van de Zuidelijke helling van den berg kon 

 overzien. 



Het bleek toen dat aan de Zuidoostzijde en vermoedelijk 

 ook aan de geheele Zuidzijde geen spoor van den jongeren 

 of van den ouderen kraterrand was overgebleven. 



Door de afstortingen van de prop had zich een zeer steile 

 helling gevormd, die zich over eene aanzienlijke lengte beneden 

 den voormaligen kraterrand in de ravijnen voortzette. 



Alles wat zich dus van de laatste losmaakte, kwam in 

 deze ravijnen terecht. 



Soms hadden grootere steenafstortingen plaats, waardoor 

 omvangrijke zand- en steetiafschuivingen langs het steile 

 talud veroorzaakt werden. 



Groote bruin gekleurde asch- en stofwolken werJen daarbij 

 opgedwarreld, die zich, medegevoerd door de opstijgende 

 heete lucht, tot aanmerkelijke hoogte konden verheffen. 



Het lijdt geen twijfel of de gerapporteerde aschregens 

 werden door dit omhoog gevoerde en daarna door den wind 

 verspreide fljne stof veroorzaakt. 



Het afstortende gesteente en puin volgde hoofdzakelijk 



