— 188 — 



(Ie ravijiu'ü Oepah eu Ba</or. Door ilen veldkijker was te 

 zien. (lat meer beiiedeiiwaarts liet omringXMuU' gToen geheel 

 verbrand of verdord was. 



Tegenover beide ravijnen was een inham in de prop ontstaan 

 en verraadde de wit grijze klenr der steenen dat de tempe- 

 ratuur daar zeer hoog moest wezen. 



De afstortende steenmassa's vertoonen zicli dan ook 

 's avonds van uit Bojalaü en ».So/o gezien, als vurige streepen. 



In verband met het steile talud waaronder zich het afg'e- 

 storte puin nabij den top van den berg heeft afgezet, valt 

 eene herhaling eener afscliuiving op groote schaal te vreezen, 

 waardoor in 1888 de dessa Gendjlau, gelegen op de helling 

 van de Djoerang TeUwjsimj, ternauwernood ontsnapte aan 

 het gevaar, door een stroom van heet zand en steengruis 

 te worden verwoest. 



Het is dus noodzakelijk de eventueel nabij de ravijnen 

 Oepah en Bagor wonende bevolking voor dit gevaar te waar- 

 schuwen. De Resident van Soeralwta is bereids hieromtrent 

 ingelicht geworden. 



Vervolgens werd getracht door omloopen van den kraterrand 

 in Westelijke richting een overzicht over het Zuid-A\'estelijke 

 deel van den bergtop te verkrijgen. 



Dit was echter onmogelijk, daar aan omtrekken van de Weste- 

 lijke spits van den jongsten kraterrand niet te denken viel. 



Volgens gewonnen inlichtingen hadden in den laatsten tijd 

 echter geen afstortingen naar de Zuidwestzijde plaats. 



Aan Westzijde is bovendien van de werkende j.pi'op" 

 geen gevaar voor afstortingen t(! duchten, aangezien de in 

 den aanvang genoemde steile piek de omgeving daarvoor 

 behoedt. Op de vraag of in het debiet of den aard van het 

 bronwater der aan den voet van den berg gelegen bronnen 

 eenige verandering was gekomen, antwoorden de gidsen 

 dat zulks niet het geval was. 



Resumeeren(k', is dus het j-esultaat der waarnemingen: 



1. Verplaatsing der werking van de Noord- naar de Oost- 

 en Zuidoostzijde. 



