BESCHRIJVING VAN EEN BIJ-ZON, WAARGENOMEN 

 TER REEDE VAN AMBOINA. 



In den morgen van den 4'^**" April 1903 werd onder de 

 volgende omstandigheden het bovengenoemd natuurverschijnsel 

 waargenomen. 



De hemel was voor ongeveer 0.9 dun bewolkt; cirrus, 

 cir. cum. en cir. stratus. De zon bevond zich achter een 

 zeer dunne, doch uitgestrekte wolk (in elkaar loopende 

 vederwolken) die rechts van de zon iets in dikte toenam, 

 en links van de zon iets minder dik werd. De zon scheen 

 met vrij veel kracht door dien wolkenlaag; het licht was 

 sterk genoeg om flink schaduw te geven en met moeite kon 

 men met het bloote oog in de zon zien. De randen der 

 zon waren echter niet te onderscheiden. 



Om de zon bevond zich op den gewonen afstand een halo, 

 die rechts van de zon het onduidelijkst was, doch geleidelijk 

 naar boven en beneden in duidelijkheid en helderheid toenam, 

 en het duidelijkst was links van de zon. 



Op dat heldere gedeelte, juist links van de zon, bevond 

 zich de bij-zon, die in lichtsterkte de ware zon zeer nabij 

 kwam. Van die bij-zon waren geen randen zichtbaar; wat 

 men zag was meer een lichtbron (van ongeveer dezelfde 

 grootte als de ware zon) met een staart, die van de zon 

 was afgekeerd (dus horizontaal en links van de bij-zon). 



Het best kan men zich van het licht dier bij-zon eene 

 voorstelling maken op de volgende wijze: 



Als de zon fel schijnt, ziet men in de onmiddellijke 

 nabijheid der zon, de hemel (de dampkring) zoo sterk 

 verlicht, dat men het licht met het bloote oog moeielijk kan 

 verdragen. 



