— 283 — 



spuit een kleine hoeveelheid b. v. 10 cM. gedefibrineerd 

 menschenbloed, dan krijgt het bloedsemm van konijn of de 

 geit de eigenschap om zelfs in uiterst sterke verdunningen 

 van menschenbloed een proecipitaat op te wekken. Deze 

 reactie is streng specifiek, zoodat in bloed van andere dieren 

 dit praecipitaat niet optreedt. Een uitzondering op dezen 

 regel maakt de aap, ook in diens bloed treedt dezelfde reactie 

 op en volgens de onderzoekingen van Nuttall des te duide- 

 lijker naarmate de apensoort dichter bij den mensch staat. 

 Het gelukt nu met bovenstaande methode gemakkelijk om 

 van oude bloedvlekken, die gedurende maanden in kleedings- 

 stukken of op andere voorwerpen zijn ingedroogd, nog na te 

 gaan of die van mensch (aap) of dier afkomstig zijn. De 

 verdachte vlekken worden uitgeknipt c.q. afgekrabd en in 

 physiologische zoutoplossing uitgetrokken, daarna gefiltreerd 

 en nu worden aan dit filtraat toegevoegd eenige droppels 

 van het bloedserum van een op de boven aangegeven wijze 

 behandeld dier (konijn, geit, cavia etc). Zijn de bloed- 

 vlekken veroorzaakt door menschenbloed dan treedt in het 

 praecipitaat een duidelijk neerslag op. 



Bestnarsvergadering op Donderdag 

 14 Hei 1903. 



Aanwezig zijn de Bestuursleden: Maj. J. J. A. Muller 

 (Voorz.), Dr. S. Figee, Dr. W. van Bemmelen, Dr. J. P. Kloos, 

 M. G. Hoekstra, J. K. F. de Does, E. A. C. F. vox Essen, 

 Dr. H. Onnen, S. R. J. Onnen en Dr. H. D. Tjeenk Willink 

 (Secr.); en de gewone Leden: M. F. Onnen, Dr. E C. de Vries 

 en H. M. van Haften. 



Afwezig met kennisgeving Prof. Dr. M. Treub. 



De Voorzitter opent de vergadering en verwelkomt de 

 Heeren Onnen en de Vries Leden van de Vereeniging te 

 Soerabaia en te Semarang. 



