— 31fi — 



Ad 5. Archimedes' stijl van betoogen, zeg-t spreker, is 

 (Icn modernen fysicus niet in alle deelen svmpatliiek. Zijn 

 voorliefde voor bewijzen uit het ongerijmde, zijn niet-kennen 

 of mis-kennen van den hydrostatisclien druk, geven voor ons 

 iets zonderlings en omslachtigs aan het stelsel zijner deducties. 



Daarteg-enover staat echter, dat deze deducties streng zijn, 

 in hun "bewijskracht onaantastbaar. Bovendien is Archimedes' 

 opvatting over den aard en het evenwicht eener vloeistof 

 nauw aan de onze verwant. En moge het ons vreemd voor- 

 komen, dat Archimedes al zijn betoogen vastbindt aan de 

 ééne stelling over den bolvorm van het oppervlak eener 

 vloeistof, wij kunnen niet ontkennen, dat hij daarmee aan 

 een hoogen eisch van nauwkeuriglieid voldoet, ^^'ellicht 

 heeft zijn betoog ook nog dit voordeel, dat het geldt ook 

 voor niet-ideale vloeistoffen. 



In allen geval scliijnt het, zoo beslist spreker, dat indien 

 de moderne hydrostatika met één slag verdwenen, de wetten 

 over het gewichtsvei-lies en den opwaartschen druk in 

 Archimkdf.s' eigen betoog liun juistheid volkomen zouden 

 behouden. 



