— 3 — 
eisdem contrahitur: sicut nervus cum extractiva cogitat super 
apprehensis donec lata sit sententia; postea iterum extenditur 
quando ventriculo posteriori pertingit declaratum; et hic ventri- 
culus medius aliis duobus satis est minor, quum ab eo nervi 
procedunt, et ut multa comprehendantur in pauco, ut virtus in 
loco parvo ad ejus sumendum consilium congregetur,..... 
Deinde est posterior ventriculus qui est major isto et durior, 
qui similiter amplior est versus medium et posterius acuitur; qui 
sententias pronunciatas recipit et secrete conservat illa, sicut 
armarium thesaurorum ex quo nucha procedit per foramen basi- 
laris ossis, duobus cerebri panniculis involuta.... Fuit etiam 
piae matris additamentis pannicularibus ipsum cerebrum tribus 
cellulis intercisum, ut spiritus qui morantur in ventriculis habe- 
rent per ordinem ad digestionem formam et perfectionem ultra 
illam, quam habuerunt a corde recipiendam unius cujusque spi- 
ritus animalis, et sic una quaeque virtus in suo ventriculo suam 
compleret actionem, antequam res comprehensa posset ad sequen- 
tem ventriculum pertransire,* 
Hier finden vir also nicht nur die Lehre von den dis- 
creten Centren, sondern auch eine so grob materialistische 
und zugleich naivrohe Auffassung, dass die nach vorne ab- 
gerundete Gestalt des mittleren Hirntheiles daraus abgeleitet 
wird, „ut plus apta sit recipere.* Es wird übrigens in der 
Fortsetzung des Capitels in ähnlicher Weise die Substanz 
des Hirns selbst erklärt und zwar folgender Weise: 
„Album est (sc. cerebrum) sicut tabula alba; ut melius 
dispositiones possit recipere sensatorum jurium; ut sensatorum 
dispositiones per illud possent melius pertransire. Molle, ut posset 
cedere virtutum motibus, prout decet. Viscosum, ut neryi pro- 
cedentes ab eo firmam haberent tenacitatem, “ 
Für die Verletzungen des Hirns ist folgender Ausspruch 
Lanfranchi’s von Interesse: 
„Etiam habet cerebrum aliquam medullae substantiam, quae 
dictorum panniculorum (d. i, der Dura und der Pia) replet in- 
terstitia, et dictos circumdat ventriculos; cujus quidem aliqua 
pars in capitis laesionibus potest amitti, sine eo, quod hoc per 
illius medullae partis exitum etiam moriatur, quum haec medulla 
non est de substantia ventriculorum cerebri, de quibus facta est 
mentio; quae quidem tantae sunt nobilitatis, quod quaecunque 
levis infectio vel minimae partis deperditio eis acciderit, tunc 
Naturw.-med. Ver. 1876. I. Hft. 3 
