ON er 
ribus, at semper ex profundo repullulabat ad extremum decimo 
vel undecimo mense, conyalescentia succedente, sponte succrescere 
desiit, Symptomata omnia sensim ac pededentim evanuere, ac 
tandem 12 post inflictum vulnus mense, per Dei omnipotentis 
insignem et insperatam benignitatem valetudinem pristinam re- 
cuperavit. “ 
28. „Bononiae in aedibus generosi et nobilis viri Julii Cae- 
saris Malyetii, Regiensis quidam nomine Augustinus gladii non 
admodum acuti cuspide in capite vulneratus est; vulnus vero ab 
osse bregmatis sinistri lateris paulo post aures incepit, et trans- 
versum per musculum temporalem, qui totus transscissus fuit, ad 
oculi canthum majorem sese extendebat atque in cerebri pro- 
fundum ad ejusdem lateris ventriculum fere penetrayit. Fractura 
haec cranii non fuit simplex sed ex pa, i. e. sede, et ex con- 
tusione composita, siquidem squamae et separatae et exemtae 
sunt, Aeger statim ab accepto vulnere in terram concidit, bi- 
liosa evomuit, amisit sensus et motum, correptus est rigore et 
spasmo; aliquot horis post rediit ad se ac balbutire adstantesque 
vix aegre cognoscere incepit; attamen tum memoria, tum intel- 
lectu, tum sensibus omnibus yacillabat, Quarta die febris, quae 
ante mitissima fuit, aucta est et cum ea omnia symptomata in- 
tensiora sunt reddita, et ex vulnere singulis diebus substantiae 
cerebri quid excernebatur, idque tantum, ut totum collectum di- 
midiae nucis juglandis magnitudinem adaequarit. Ad vesperam 
quartae diei supervenit alvi solutio, unde quinta die omnia re- 
misere, multo magis sequentibus diebus. Nona die maxima visa 
est mutatio in melius, in vulneribus enim capitis crises sunt ad- 
modum fallaces et inconstantes. Ex vulnere cerebrum excrevit, 
ut in omnibus capitis yulneribus, quae ego tum curayi, tum a 
Fallopio tum a Julio Caesare Arrantio curata vidi. . . . Decimo 
quarto die abscessere duae ossis portiunculae, 30, die uleus un- 
dequaque, fuit carne repletum et tamen duae ossis squamulae 
erupere, Postquam curatus fuit, memoria semper laesa, stupidus 
intellectus, judicium valde imbecillum permansit. 
Aus den angeführten Fällen will ich zunächst nur das- 
jenige hervorheben, was die Verletzung des Hirns selbst be- 
trifft; das, was die Verletzung des Schädelgehäuses angeht, 
wird im nächsten Abschnitte analysirt werden, 
Wenn wir die dürftigen Angaben Galens, Theodorichs, 
Guido’s, Bertapaglia’s ausser Acht lassen, so liegen folgende 
Beobachtungen von Substanzverlusten des Gehirns vor: 
