A 2 We 
qua nequaquam os vitiatum foras emovetur, Eecope calyariae 
fissura est cum ossis offensi ruptura. At si a reliquo osse pars 
offensa discesserit, Aposceparnismon nonnulli vitium appellant. Ec- 
piesma in multas partes calvariae effractio est, in qua profundius 
ossa descenderint, et cerebri membranam contactu suo premant. 
Engisoma calyae ictus est, in quo os vitiatum ad interiorem ce- 
rebri membranam descenderit. Camarosis divisio calvariae est, 
in qua pars affecta camerae modo exaltata relinquitur, ut Galenus 
tradit, ac intro a sanis fracturae partibus ossa magis recedunt, 
membranaeque innituntur, quemadmodum in ecpiesmate, sic enim 
ille existimat. Alii etiam Trichismon, quasi dicas capillationem, 
his adnumerarunt, Est autem Trichismus arctissima rhogme, 
sensum plerunque fallens, eoque latens: quae quia non facile se 
ostendit, mortis causam saepe adfert, 
Thlasis calvariae divisio non est, eoque nec fracturam recte 
dixeris ejusmodi affectionem, verum est ossis calvae in interiorem 
partem impulsio, aut infiexio, concavitatem integra calvae con- 
tinuitate tantum efficiens, ut licet in plumbeis ex crudoque corio 
confectis vasculıs, si foris percutiantur illidanturve, conspicari, 
Porro contusionis hujus duae existunt differentiae: vel enim calva 
per totam ipsius crassitiem contunditur, ut frequenter etiam ce- 
rebri membrana abscessu occupetur: vel omnino a calyaria haec 
per totum aut non per totum premitur, sed juxta exteriorem 
duntaxat superficiem usque ad laminam secundam deprimitur. 
Sunt qui his differentiis Apechema, quasi dicas ab Echo respon- 
sionem addiderint, Ea est a contraria ictus parte facta calvariae 
fractura. At falluntur hi, quoniam non sit in hominis calva 
quemadmodum in vitreis quibusdam vasculis fieri illi docent; illa 
siquidem yacua sunt, ideoque id patiuntur: calva autem hominis 
undique plena et alioquin solida est, ac rhogma seu fissura cal- 
variae, quae aliarum complurium capitis partium ictarum lapsu, 
vel citra cutis continui solutionem generatur: quaeque postea 
abscessu in ea facto, eodemque secto, apparuerit, in opposita 
ictus parte factam esse ipsis videtur. Atque hoc vitium quem- 
admodum prima dicta rhogme curatur. 
Paulus war eine Hauptquelle der Araber; seine sieben 
Bücher hiessen ja bei ihnen die Plejaden. Dennoch wurde 
seine Lehre veranstaltet, verstümmelt, in anderen Punkten 
breitgeschlagen. Es genügt, einen einzigen, den tüchtigsten 
der arabischen Chirurgen zu citiren: Abulkasim (Lib. Il. 
cap. 3): 
„Species fracturae sunt diversae et figurae ejus multae et 
5* 
