ee) eee 
dass man sein Andenken nach Verdienst ehre und wiirdige. 
Uebrigens war die damalige Zeit schon keine so rohe mehr ; 
das erste Dämmern der Renaissance und der Reformatoren- 
zeit brach schon damals an. Guido v. Cauliaco war ja 
schon Petrarca’s Zeitgenosse, freilich auch sein — Feind. 
Hören wir nun, wie Lanfranchi handelte: 
„Cum autem accedo ad hominem, qui vulneratus est in 
capite et scio de fractura cranei per signa superius denotata ; 
primo considero virtutem patientis, aetatem et omnia particularia ; 
deinde alia accidentia praedicta considero. Et si signa video 
mortalia, libenter fugio, nisi nimis ab amicis aegri cum in- 
stantia sim rogatus; et tunc mortis prognosticatione praecedente 
facio sicut in his, in quibus mala accidentia non apparent. Si 
vero non apparent signa mortalia et fractura cranei manifesta 
fuerit cum amplo vulnere cutis, de qua pars ossis sit amputata 
ex toto ita quod ad duram matrem possim cum medicinis liberum 
habere accessum; primo semotis capillis et raso capite pono 
pannum lineum vetustum et subtile intinctum in duabus par- 
tibus olei rosarum bene redolentis, . . . (es folgt nun nahezu 
derselbe Verband wie bei Wilhelm y. Saliceto, nur das Lamms- 
fell bleibt aus); . . . Si fortis fuerit virtus, patiensque plenus 
et juvenis et si paucus exiverit sanguis de vulnere; tunc his 
concordantibus facio ipsum phlebotomari de cephalica et facio 
ut omni die assellet cum suppositorio vel clystere, si fortis fuerit, 
multum procedens (will wol sagen „cum multa cura“) in diaeta, 
cum autem vulnus sufficienter saniem acquisiverit, (facta etiam 
sanie), pono in vulnere cranei et sub craneo sicut primum; sed 
tune panus aliquantulum exprimatur et supra vulnus mundi- 
ficativum pono de melle rosato collato et farina hordei, donec 
mundificetur, et dura mater cum craneo incarnetur; et tunc in 
principio superspargo in vulnere pulverem capitalem (d. h. Kopf- 
pulver, welches aus Thus, Cypressennuss, Myrrha, Myrtillen be- 
stand), Supra totum pono attractivum factum de duabus par- 
tibus resina et una cera, liquefactis cum aceto forti. Deinde 
accipio cum manibus unctis in oleo rosarum et diu malaxo. 
Si vero esset aliqua pars ossis, quae duram matrem 
pungeret; tunc conor removere partem illam pungentem 
cum piccario; vel si non possum, quia firmiter se tenet cum 
sano; tunc si possum habere, cum rugina ruginando, a parte 
qua se tenet, removeo; si non possum, facio unum foramen 
vel duo, vel plura secundum ossis magnitudinem evellendi, ubi 
se tenet cum sano, et post ea cum spatumine incido inter 
