— lil — 
titas exibat; tamen semper habuit febres et rigores et inquie- 
tudines usque ad quinquaginta dies; tandem natura separatum 
totum os capitis a dura matre, usque ad superficiem ossis, ad 
quantitatem hostiae magnae.* 
2. „Vidi Bononiae in Reverendo D. Piramo de Pepulis, 
qui habebat fissuram capillarem in craneo per quam descenderat 
aliqua materia adhibita cura cum instrumentis ut videretur an 
rimula penetraret interiorem superficiem, craneum inventum est, 
quod sic cum raspatoriis per fissuram dilatatam exivit, et una 
modica et fere nulla saniei quantitas, et cessavit statim febris 
acutissima, inquietudines et vigiliae, et omnia mala accdientia 
quae aderant, et hoc etiam vidi in quam pluribus aliis,“ 
3. Carpus capitulo de signis ossis pungentis panniculos et 
cerebrum haec tradit. Quod cranium nutriatur a venis durae 
matris, ego vidi experientia Florentiae in quodam puero aetatis 
annorum duodecim, vel circa, filio cuiusdam tinctoris, qui fuit 
percussus a quodam mulo cum pede, et cranium erat fractum 
ad quantitatem hostiae magnae, et intra per grossitiem unius 
cultelli compressum et undequaque separatum, et ego cum Magistro 
Alexandro de Ripa physico, simul cum quodam Tafura dicto, 
qui erat chirurgicus, fui vocatus in cura, et viso osse depresso, 
cum instrumentis aptis volebamus elevare totaliter illud, sed in 
elevatione vidimus unam notabilem venam ruptam, a qua multa 
sanguinis quantitas exibat, in qua cognovimus periculum mag- 
num, et dimisimus: quia retinebat sanguinem, cogitando illid 
deinde ad tempus removere, et curando vidimus os semper esse 
vividum nec aderant mala indicia, et sic processi postea ego 
solus in cura, et vidi os a lateribus mediante horosbors con- 
solidari, et dimisi os, et sic perfecte sanatus est, et alios vidi- 
mus prius et vidi posterius, quos brevitatis causa relinquo narrare. 
Hujusmodi venis quibus nutritur cranium laceratis, ea interius 
retrahi contingit, ab eisdemque sanguinem manare, qui putrescens, 
nulla in osse manifesta labe conspecta circa initia, tandem saevis 
simptomatibus suborientibus, neci tradatur aeger. Fieri praeterea 
potest, ut quamvis venae non dirumpantur, ex vehementi tamen 
ictu et concussione, plurimis intra venas ipsas sub cranio lati- 
tantes evocetur sanguis, sanguineque in parte augusta concul- 
cato, et retento, nec debite expurgato, ex mora, et prohibita 
deflatione colorem extraneum concipiente suboriatur inflammatio, 
ad quam mortem subsequi contingit, quamyis lenissimum vulnus 
conspicientium oculis sese offerat,“ 
Ich enthalte mich der Analyse der angefiihrten und aus 
der damaligen Literatur noch leicht zu vermehrenden Fille, 
