12 



Terwijl deze spier zicli bij Triton, Salarnaudra en naar Mivart, 

 bij Menopoma, op dezelfde wijze verhoudt, is zij naar dien schrij- 

 ver bij Menobranchus lateralis veel sterker ontwikkeld en schijnt 

 hier ook nog van het uitsteeksel te ontspringen, waarin het os 

 pubis naar voren uitloopt. Van daar dat deze spier bij Menobran- 

 chus niet geheel en al door den m. puboischiotibialis bedekt wordt, 

 zooals bij Triton, Salamandra en Menopoma. Vgl. Mivart, p. 462. 



Bij Siredon pisciformis zag ik deze spier met zeer breede 

 basis van het os puboischii ontspringen, om reden de kam van 

 dit been hier bijzonder lang is. 



Geïiinerveerd door de zenuwen (1), die zich nit het voorste, en door 

 takken (5), die zich nit 't achterste gedeelte des plexus ontwikkelen. 



Deze spier is homoloog aan den m. subileofemoralis, een pro- 

 ximaal gedeelte des m. subileotibialis en den m. puboischiofemo- 

 ralis externus posterior der ongestaarte Amphibia te samen. 



2. Puboischiofemoralis internus (p^f)- 



No. 5, p. 245, Meckel. 



Iliacus, Mivart, o. e. p. 269 ea p. 464. 



Pectineus, Staniiius. 



Als eene krachtige, breede en ook dikke spier ontspringt hij 

 van de binnenvlakte van het voorste gedeelte van het os pu- 

 boischii; daarop verloopt hij naar buiten en insereert zich dan 

 aan het tweede proximale vierde gedeelte van den lateralen of 

 buitenrand van het os femoris. Mediaal grenst de puboischio- 

 femoralis internus aan de mm. ileofenioralis en ileotibialis, 

 terwijl zijne proximale helft naar buiten bedekt wordt door de 

 buikspieren, die zich met krachtige aponeurose naar achteren 

 uitbreiden, welke zich aan de bekkenbeenderen insereert, deels 

 zich echter met de fascia van den m. puboischiofemoralis in- 

 ternus verbindt. Lateraal en naar de buikzijde grenst hij aan 

 den m. pubotibialis. 



Bij Salamandra maculata vond ik hem naar evenredigheid 

 veel sterker, daar hij zich tot aan het distale einde van den 



