17 



den te hebben, vermeldt hij haar wel van Menobranchus, laat 

 haar hier van de fascia aan den voorbnitenrand van het bek- 

 ken ontspringen en zóó dat zij, als ^t ware, een vervolg is van 

 zijnen „External obliqne/^ 



Bij Triton en Salamandra zag ik haar altijd van ^t os pubis 

 ontspringen, bij Salamandra macnlata bovendien met een sterke 

 platte pees. Bij Siredon pisciformis ontsprong zij evenzeer met 

 sterke pees en lag in één vlak met den m. puboischiotibialis, 

 dezen derhalve niet bedekkende. 

 Geïiiiierveerd door de uer\"en (7). 



Zij is homoloog aan de mm. pnbotibiales sublimis et profiin- 

 dns der Anuren te samen. 



8. Ischioflexorius (//"). 



Sernitendinosus, Mivart, o. c. p. 269 en p. 4(33. 



Flexores adduceates, N". 9, Stannius. 



Beager und Ruckwartszieher des Unterscheiikels, N". "2, p. 253, Mockel. 



Deze wederom langwerpige spier, die aan den achterrand 

 der extremiteit oppervlakkig gelegen is, ontspringt van de bui- 

 tenzijde van den achterbuitenhoek van het os ischii, onmidde- 

 lijk bij de insertie van den m. ischiocaudalis; zoo verloopt zij 

 over de ventrale zijde van den m. caudalifemoralis heen, en 

 treedt hier in verbinding met den m. puboischiotibialis en met 

 den m. caudalipuboischiotibialis, die, van de staartwervelen ko- 

 mende, zich evenzeer hier vereenigt. Vervolgens verloopt zij 

 aan den binnenrand van het been, naast den m. puboischio- 

 tibialis en vereenigt zich eindelijk met den door Mivart aldus 

 genoemden m. flexor longus digitorum, aan de ventrale vlakte 

 dezer spier. 



Bij Menobranchus ontspringt de m. ischioflexorius, naar Mi- 

 vart, niet van het os ischii, doch daar, waar de mm. caudali- 

 puboischiotibialis en puboischiotibialis zich vereenigen. Bij Si- 

 redon zag ik haar weder met korte pees van het os ischii ont- 

 springen. 



Geïnnerveerd door de iierveu (8). 



