33 



Terwijl de vergelijkende Anatomie van den sclioudergordel 

 reeds door de schoone onderzoekingen van Gegenbaur bekend 

 was geworden, lag die van den bekkengordel tot dusverre nog 

 in diepe duisternis verzonken. 



Mijn geachte vriend Dr. C. K. Hoffmann, heeft nu onder- 

 zoekingen ingesteld niet betrekking tot de verhouding van het 

 bekken der Batracliiers en Salamanders, en is tot de volgende 

 resultaten gekomen. 



Vatten we die resultaten kort tesamen, zoo zien we, dat de 

 bekkengordel der gestaarte Amphibia uit de volgende beenderen 

 bestaat: een os ilei en een os puboischii. Dit laatste been bestaat 

 uit een naar voren gelegen kraakbeenig os pubis en een daar- 

 achter liggend beenig os ischii; in het eerste ligt eene opening, 

 waardoor de n. obturatorius (1) treedt en die we het foramen 

 obturatum noemen. Het evenzeer beenige os ilei, dat in tegen- 

 overstelling van het vlakke os puboischii eene meer cylindrische 

 gedaante heeft, articuleert niet eene rib, die weder aan een 

 processus transversus der wervelkolom bevestigd is. 



Naar ^t geen reeds gezegd is, doet het os puboischii zich voor 

 als een plat aan de buikvlakte gelegen, min of meer vierkant 

 been met een sterk uitsteeksel naar voren en met een aan de 

 ondervlakte juist in ^t midden van voren naar achteren ver- 

 loopenden kam, die het been in twee symmetrische helften deelt. 



Het bekken der Batracliiers daarentegen bestaat uit slechts 

 één been, hetwelk echter uit de vergroeiing van 6 beenderen 

 is samengesteld, namelijk uit een os ilei, os pubis en os ischii 

 aan beide zijden. Voor de beschrijving van dit been, zie Ecker, 

 Anatomie des Frosches. Aan dit been komt echter geen fora- 

 men obturatum meer voor. Het os pubis is bij de Anuren even 

 als bij de Urodelen kraakbeenig. Waar verbeening optreedt, is 

 deze slechts schijnbaar en geen waar been, maar kalkkraakbeen. 



Dr. Hoffmann leidt nu op de volgende wijze den bekkengordel 

 der Batracliiers van dien der gestaarte Amphibia af. 



Hij denkt zich de beide helften van het os puboischii (en 

 het lateraalwaarts daarmede verbonden os ilei) langs de mediaal- 



