4i) 



van zijn achterste gedeelte tot de diepste laag spieren behoort. 

 Dat de m. snbileofeuioralis aan de bnikzijde, de m. ileofemoralis 

 daarentegen aan de rugzijde ligt, kan minder als grond wor- 

 den aangevoerd, daar men deze verplaatsing aan de reeds vroe- 

 ger beschouwde draaing van het been bij de Batrachiers zou 

 kunnen toeschrijven. Eindelijk vind ik nog eenen grond daarin, 

 dat de m. subüeofemoralis zich niet zoozeer direct aan den fc- 

 mur insereert, als wel vooraf aan den m. pnboischiofemoralis 

 extern ns posterior en zoo aan den femur; hij toont daardoor een 

 verband aan tot die laatste spier, men kan hem bijna als een 

 derde hoofd van den m. puboischiofemoralis externus posterior 

 beschouwen; en daar nu de laatste spier, zooals ik vroeger aan- 

 toonde, in de mm. puboischiofemorales externus et internus der 

 Urodelen bevat is, zoo kan men er gemakkelijk uit afleiden, dat 

 door deze insertie op nieuw wordt bewezen, dat de beide mm. 

 subüeofemoralis en puboischiofemoralis externus posterior der 

 Batrachiers wellicht oorspronkelijk ééne spier hebben uitgemaakt. 

 Het eenige, wat das tegen onze stelling strijdt, is de afwijkende 

 oorsprong, namelijk van het os ilei; als we echter in aanmer- 

 king nemen, dat die oorsprong in een verlengde lijn gelegen is 

 met dien van den m. puboischiofemoralis externus posterior, en 

 verder dat een dergelijk verplaatsen van haren oorsprong voor 

 deze zoo gelegen spier niet vreemd voorkomen moet aan hem, 

 die bedenkt, welke ingrijpende veranderingen het bekken der 

 Batrachiers in den loop zijner phylogenetische ontwikkeling heeft 

 ondergaan, en dat de m. puboischiofemoralis externus posterior 

 reeds in de beide Urodelenspieren bevat is, zoo kunnen we wel 

 aannemen, dat de m. subüeofemoralis oorspronkelijk van de 

 sjmphysis ossium pubis et iscliii ontsprong. Dan echter vervalt 

 ons bezwaar. Nog ééne vraag doet zich echter voor, waarom 

 dan toch de beide mm. subüeofemoralis en puboischiofemoralis 

 externus posterior gescheiden en niet vereenigd gebleven zijn? 

 De eenige reden zie ik deels in het tusschen inliggen en indrin- 

 gen van den m, subüeotibialis, deels in ons onbekende vroeger 

 plaats gehad hebbende aanpassingen. 



