is bij eeiiige overdenking deze beschouwing in overeenstemming 

 met de vroeger opgegevene osteologische onderzoekingen om- 

 trent de phylogenese van het bekken der Anuren. Eindelijk kan 

 ik een goeden grond aanvoeren daarin, dat de m. puboiscliiofe- 

 moralis extern us posterior bij de ongestaarte Amphibia ook met 

 één hoofd ontspringt van het ééne hoofd van den m, bisischio- 

 tibialis; daardoor wordt aangetoond, dat er reeds van ouds een 

 zekere betrekking tusschen die twee spieren bestaan moet heb- 

 ben. Nn zien we echter, dat het bij de Urodela juist de m. 

 puboischiofemoralis externus is, die (behalve door zijnen hoofd- 

 tak (1)) ook nog door takken (5) wordt geïnnerveerd, die ge- 

 meenschappelijk ontspringen met andere takken, bestemd voor 

 spieren, welke ik later zal aantoonen, dat aan den m. bis- 

 ischiotibialis der Batrachiers homoloog zijn. 



Op deze wijze redeneerende besluit ik, dat mijne meening juist 

 is en, (lat dus de m. snbileofejiiondis, een proxhnaal gedeelte van den 

 m. sidjileofdjialts, alsmede de id. pvJjoiscIiJnfenwralis e.i-terniis posterior 

 der Anuren tesauien aan den ni. puhohschlofemoralis externus der 

 gestaarte Amphitjia homoloog zijn. In verband met een vroeger be- 

 wezen stelling leiden we nu licht af, dat ooi- de nnii. jndjoischiofe- 

 morales interni der Batrachiers tesavien aan den m. putjoischiofenio- 

 ralis internus der Urodela homoloog zijn. Daar nu homologe spieren 

 door homologe zenuwen worden voorzien, zoo volgt eindelijk, 

 dat de zenuwtakken (I0), (1^) en (]c) der Batrachiers tesamen (d.i. 

 hun genieenschappelijke stam) aan den tak (1) der Urodela homoloog 

 zijn, en dat evenzoo de zenmcen {2a) en (2^) der eersteel homoloog zijn 

 aan den tak (2) der laatsten. 



Nadat we nu de homologiën tusschen al die zenuwen en spie- 

 ren bepaald hebben, die zich uit het voorste gedeelte van den 

 plexus ontwikkelen, gaan we over om dezelfde vergelijkingen op 

 te stellen tusschen die zenuwen, welke zich uit liet achterste 

 deelte van den plexus ontwikkelen, voor zooverre deze niet 

 reeds behandeld zijn. Dit geschiedde met, zooals we boven za- 

 gen, de zenuwen (Ic-) en [^Itj) en hare correspondeerende spieren, 

 de mm. puboischiofemoralis externus posterior en puboischiofe- 



