61 



(lU) ontspringen; bij geen enkelen door mij onderzochten kik- 

 vorscli zag ik altlians dezen tak nit een zijtak van den lioofd- 

 stani ontspringen; — bij de Candata wordt ^t achterste gedeelte 

 van den ni. ileofenioralis daarentegen door takken (10) voor- 

 zien, die zich uit een :z/jyal- van den hoofdstam ontwikkelen, 

 en wel dien zijtak, welke tevens de zenuwen (11) en (12) afgeeft. 

 We zullen nu aantoonen dat, niettegenstaande dat verschil in 

 oorsprong, toch de takken (10) in beide orden homoloog zijn; 

 vooreerst moet ik vermelden, dat ik nu en dan exemplaren 

 van Triton cristatus ontleed heb, waar eerst een afzonderlijke 

 tak, rechtstreeks uit den hoofdstam (II«) gesproten, in "t achterste 

 gedeelte des m. ileofenioralis drong, en na dit te hebben voorzien, 

 zich met den stam vereenigde, waaruit de zenuwen (11) en (12) 

 ontspringen, even voorbij de plaats, waar die stam nog een dun 

 takje aan den m. ileofenioralis heeft afgegeven. Dit toont aan, 

 dat de den m. ileofenioralis innerveerende tak somtijds zelfstan- 

 dig zich nit den hoofdstam ontwikkelen kan, zooals we dit bij 

 de ongestaarte Amphibia blijvend aantreffen; en daar deze tak- 

 ken (10) der Anuren onmogelijk aan andere zich uit den hoofd- 

 stam (Lla) der Candata ontwikkelende zenuwen homoloog zijn kun- 

 nen, daar al deze zenuwen spieren voorzien, die nimmer aan den 

 in. ileofenioralis posterior en de beschreven spierportie van den 

 m. ileofemorofibularis homoloog kunnen zijn, zoo mogen we wel 

 tot de homologie der takken (10) in beide orden besluiten. 



Om deze redenen is het, dat ik besluit, daf ile m. üeofemoraVis 

 posterior en de hescli reven door den tak (10) géinnerr eerde spierportie 

 van den m. ileofemorofdmlaris der Anuren, Jiomoloog zijn aan het 

 achterste door den tak (10) voorziene gedeelte van den m. ilenfemoruhs 

 der Urodela en dns dat de takken (10) in heide hoofdajdeeliv.gen der 

 extremiteitendragende Amphihia homoloog aan elkander zijn. 



Nadat we de voorafgaande honiologiën met voldoende zeker- 

 heid bewezen hebben, komen we er thans toe, om te trachten 

 ook voor de verdere spieren der Batrachiers homologen te vin- 

 den bij de gestaarte Amphibia. Daartoe zullen we aantoonen, 

 dat de mm. ileoischiopubifemoralis en ischiofemoralis externus 



