dikste hiervan verloopt vrij door de borstholte en dringt na 

 door de portio coracoidea van den m. coracobrachialis brevis 

 heen, dan over het os coracoideum in den m, sabclavins aan 

 zijne onderzijde, en wèl door er eerst eenige fijne takken in 

 af te geven, die naar voren verloopen, en dan een hoofdtak, 

 die het andere deel der spier innerveert. — De andere dun- 

 nere tak verloopt steeds naast een der groote bloedvaten, die 

 hier gelegen zijn en begeeft zich dan in den ni. coracosterna- 

 lis, dien hij innerveert, door er in den vooronderrand der spier 

 in te dringen. 



Hierop ontspringt uit den voorrand van den plexus en wel 

 onmiddellijk bij den oorsprong van de .vorige zenuw, die de 

 mm. subclavius en coracosterualis innerveerde, een dunne tak, 

 die echter iets dikker is dan de zenuw, welke den coracoster- 

 ualis innerveert; deze zenuw splitst zich spoedig in twee dunne 

 takken, die respectievelijk de portio scapularis en de portio 

 coracoidea van den m. coracobrachialis brevis aan hare naar 

 de borstholte gekeerde zijde binnenbringen. 



Onmiddellijk achter de vorige zenuw ontstaat uit den voor- 

 rand van den plexus, daar waar de n. radialis zich uit hem 

 afzondert, eene zenuw, die nagenoeg zoo dik zal zijn als de 

 4'le spinaalzenuw, en met de vorige uit dezelfde zenuwvezelen 

 ontstaat. Deze zenuw nu geeft eerst een tak af aan de portio 

 scapularis m. coracobrachialis brevis en splijt zich vervolgens 

 in twee takken, waarvan de sterkste in den m. teres major, 

 de dunnere in den m.[ iufraspinatus aan diens binnenvlakte 

 binnendringt. 



Zoodra de van de eerste en tweede spinaalzenuw afkomstige 

 portie zich vereenigd heeft met de portie, die ontstaat door de 

 verbinding van de derde en A'ierde spinaalzenuw, zoo ontwik- 

 kelen zich' onmiddellijk uit dezen stam twee sterke takken, 

 waarvan de dikste aan den achterrand van den plexus ligt. 

 De andere tak, die in dikte tusschen de l^te en 2ile spinaal- 

 zenuw inligt, is de door Gurlt zoogenoemde n. medioulnaris. De 

 eerste tak echter, die bij zijnen oorsprong zoo dik is als de 



