94 



op plaat II, fig. 6, hetzelfde van Corvus Monedula is afgebeeld. 

 Spreken we van Corvns, dan bedoelen we den C. monednla ^). 



De plexns luuibalis wordt nit slechts twee spinaalzenuwen 

 gevormd, terwijl bij Corvus er drie deel aan nemen. De achter- 

 ste spinaalzenuw van Corvus ontbreekt bij Paradisea, terwijl 

 de achterste van Paradisca, die de homologe is van de mid- 

 delste bij Corvus, toch op dezelfde plaats ligt en ontspringt 

 als de achterste bij Corvus. Daardoor verkrijgt de plexus een 

 heel andere ligging en gedaante, en 't zelfde is nu ook met 

 den pi. ischiadicus het geval. 



Van de beide spinaalzenuwen, die dus bij den Paradijsvo- 

 gel deelnemen aan de vorming van den plexus lumbalis, is de 

 voorste iets dunner dan de achterste; de eerste geeft een sterken 

 tak af voor de buikspieren, en nog voor zij zich met de tweede 

 spinaalzenuw verbindt, het ééne hoofd voor den n. obturatorius, 

 welke bij alle onderzochte vogels, als bij den mensch twee- 

 hoofdig ontspringt. — Daarop vereenigt zich de zenuw met de 

 achterste spinaalzenuw tot den plexus lumbalis, na vooraf het 

 tweede en wel mediale hoofd voor den n. obturatorius afgege- 

 ven te hebben, alsmede een verbindingstak met de eerste spi- 

 naalzenuw van den plexus ischiadicus. 



De beide hoofden van den n. obturatorius ziin hier nagenoeg 



') Ia fig. 7 heb ik ilen plexus en tie nit liem haar oorsprong nemende zeniiweii 

 afgebeeld van Gallus domestica; hier toch komen alle spieren voor, die ik bij de 

 tot dusverre door mij onderzochte vogels heb waargenomen; de zennwen zijn hier 

 met Romeinsche cijfers aangeduid, niet echter de zenuwen, die de spieren van 't 

 onderbeen en den voet voorzien. Zoo zullen we fig. 7 als schema beschouwen van 

 de innervatie bij de onderzochte vogels on alzoo zijn we in staat hier eene ver- 

 gelijkende beschouwing van den plexus bij oenige andere door mij nauwkeurig 

 nagegane vogels bij te voegen, behoorende tot de naclitroofvogels en do stelt- 

 loopeis. Deze feiten zijn reeds van gewicht voor de behandeling van de vergelij- 

 kende myologie der achterste extremiteit, waarmede ik in het eerste gedeelte van 

 dit proefschi'ift meer rechtstreeks een begin heb gemaakt. 



Eindelijk zij nog vermeld, dat ik de beide plexus en enkele zenuwen met namen 

 heb aangeduid, hoewel Ik er nog geenszins mede wil te kennen geven, dat daar- 

 door eene bepaalde homologie wordt aangewezen. 



