95 



even sterk '), terwijl bij Corvus het laterale hoofd meer dan 

 tweemaal dikker is dan het mediale: eindelijk bestaat er nog dit 

 pnnt van verschil ten opzichte van den oorsprong van boven- 

 genoemde zenuw, dat zij bij Corvus uit de twee achterste spi- 

 naalzenuwen ontspringt, bij Paradisea daarentegen nit de twee 

 voorste, want de achterst:^ spinaalzenuw van Corvus is, gelijk 

 reeds boven uiteen is gezet, hier niet voorhanden. 



De plexus lumbalis en ischiadicus zijn bij Paradisea speciosa 

 volkomen op dezelfde wijze gevormd als bij Paradisea pa- 

 puana. Evenzeer bij Epimachus magnificus. Ten opziclite van 

 den laatsten vogel bestaat er alleen verschil in de dikte der 

 spinaalzenuwen, die den plexus ischiadicus vormen. Terwijl 

 namelijk de drie voorsten nagenoeg even dik zijn, is de vierde 

 dunner, maar toch nog wel eens zoo dik als de 5'le^ terwijl 

 zij bij P. papuana beide aan elkander gelijk waren. 



De eerste tak, die uit den plexus lumbalis ontstaat, is een 

 sterke zenuw, die aan de binnenvlakte van den m. glutaeus 

 medius verloopende, zich spoedig in twee takken splitst; hier- 

 van innerveert de voorste deels (III) den m. sartorius, deels 

 treedt hij op de grens van de mm. sartorius en rectus femoris 

 naar buiten om als huidzenuw (IV) de buitenvlakte van het 

 bovenbeen te innerveeren. — De andere tak (V) dringt in den 

 m. rectus femoris, na zich eerst nog in twee takken gesplitst 

 te hebben. Hoewel in den geheelen loop van deze zenuw 

 groote overeenkomst bestaat met Corvus, zoo ontstaat bij den 

 laatsten vogel de zenuw, die den m. rectus femoris innerveert, 

 (Plaat II, f]g. 6) niet uit den vóórsten, maar uit den mïddehten 

 der drie hoofdstammen, welke uit den plexus lumbalis bij alle 

 door mij onderzochte vogels ontspringen. 



Hierop splitst zich de sterke hoofdstam, welke uit den plexus 

 lumbalis ontstaat, in twee zenuwen, waarvan de achterste (IX) 

 den m. vastus internus iunerveert, de sterkere middelste (VI) 

 en (VII) daarentegen de mm. cruralis en vastus externus: op 



') Op de figinii-. Plaat Til, fig. 4, is hot laterale lioofrl te dik aangegeven. 



