V 



97 



wijl bij Vanellus cristatus, die zich als Gallus verhoudt teu op- 

 zichte van de overige uit den plexus ontspringende zenuwen, ook 

 een tak voor den evenzeer aanwezigen ni. gracilis voorkomt, 

 zoo ontbreekt die tak met de spier bij de nachtroofvogels, althans 

 bij Strix flammea; hij komt daarentegen weder voor bij de dag- 

 roofvogels, zoo bij den sperwer. 



Gaan we thans over tot de beschrijving van den plexus 

 ischiadicus, zoo zien we dat deze bij Paradisea papuana, in 

 tegenstelling van bij Corvus, uit vijf spinaalzenuwen ontstaat; 

 van dezen zijn de twee voorsten, die zicli spoedig tot één stam 

 verbinden, het dikst, dan volgt de derde, die slechts weinig 

 dunner is, terwijl de twee achtersten veel dunner en nagenoeg 

 aan elkander gelijk worden bevonden. Bij Corvus daarentegen 

 was de voorlaatste (F) nog veel dikker dan de achterste. — 

 De voorste spinaalzenuw staat, gelijk reeds gezegd is, door een 

 dunnen tak met de achterste spinaalzenuw van den plexus lum- 

 balis in verbinding. Bij Oriolus daarentegen (tot onderzoek 

 diende een exemplaar van Oriolus auratus uit Java), is het 

 schema van den plexus der onderste extremiteit weder gelijk aan 

 dat bij Corvus. Op plaat IV, fig. 4 zijn de plexus in natuurlijke 

 grootte afgebeeld, waaruit blijkt, dat zelfs de betrekkelijke dikte 

 der enkele spinaalzenuwen overeenkomt met Corvus Monedula, 

 doch sleciits hierin komt een onderscheid voor, dat de tak, die 

 den plexus lumbalis verbindt met den plexus ischiadicus, hier 

 veel korter is en zich hooger aan de eerste spinaalzenuw van 

 den plexus ischiadicus insereert dan bij Corvus Monedula. Vgl. 

 PI. II, fig. G. 



De uit de vereeniging van de beide voorste spinaalzenuwen 

 gevormde stam verbindt zich spoedig met de derde spinaalze- 

 nnw tot den sterken n. ischiadicus, die al de spieren van het 

 onderbeen en den voet innerveert. Terwijl bij Corvus slechts 

 de achterste spinaalzenuw, door een dunnen tak in verbinding 

 met den n. ischiadicus, de oorsprong werd voor de zenuw, wier 

 loop aanstonds beschreven zal worden, zoo worden dit bij Pa- 

 radisea de beide achtersten. 



7 



