129 



is, die, vgl. fig. 7, gemeenschappelijk met (IX) ontspringt. — De 

 vasti en de gracilis, hoogst waarschijnlijk ook de iliacus behooren 

 naar de innervatie tot céne groep. We zouden dus moeten besluiten, 

 dat die mm. gracilis en vastus iuternus oorspronkelijk éene spier 

 vormden, die zich gedurende de phylogenetische ontwikkeling bij 

 Gallus dom. in twee spieren splitste, bij de Corvi en Paradiseae 

 daarentegen enkelvoudig bleef bestaan. 



17. Gastrocnemius. ^) 



ïiedeinann, pag. ö3G, N". 1. '^') 



Deze ontspringt met twee hoofden en is de meest oppervlak- 

 kige spier aan de achter-, buiten- en binnenzijde van de bo- 

 venste helft van het onderbeen; haar uitwendig hoofd ontspringt 

 pezig tegelijk met het distale einde van den band, waarin de 

 biceps opgehangen is ^), en wordt nu eene breede, platte en 

 ovale spierbuik, die op de grens van het eerste en tweede derde 

 gedeelte van het onderbeen zich pezig verbindt met de portio 

 humeralis van het caput internum, om nu gezamenlijk nage- 

 noeg op het midden van het onderbeen over te gaan in eene 

 zeer krachtige platte pees, die, aan de achtervlakte van de 

 articulatio tibiali-tarsometatarsalis verloopend, zich vereenigt 

 met een hier aanwezig vezelkraakbeen, dat aan den tlex. perfor. 

 digit. toebehoort, en zich dan aan den uitwendigen en inweii- 

 digen rand van het os tarso-metatarsi vasthecht. Het inwen- 

 dige hoofd, dat nog sterker is, ontspringt met twee portien, 

 welke door den m. semimembranosus gescheiden worden; de 

 eene zwakkere portie ontspringt pezig, tegelijk met de insertie 

 van de smallere portie van den m, adductor magnus, hangt 

 samen met den m. accessorius m. semitendinosi, waarop deze 

 laatste zich er zelf mede verbindt; vervolgens vereenigt zij zich 



') Zie voor de innervatie van deze en de volgende spieren PI. IV, fig. 3. 

 -) Daar Bronn, Aves nog niet verder voortgezet is, vermeld ik thans Tiedemaim 

 of Meckel, daar ik hunne namen in de meeste gevallen overgenomen heb. 

 =') Vgl. PI. III. fig. 3. 



y 



