56 Dr. Nees von Esenbeck's Monograph 



feriore, ex Herb. Madr., Wall. Catal. Suppl. n. 239; in Tavoy {Gull. 

 Gomez), Wall. Catal. Suppl. n. 2/2. : vair. y. S. ex Herb. Heyneano. 

 Hee forinse omnes, pro solo situque varise, notis specificis optiine congruunt, 

 nee facile cum aliis confiindi possunt. 



Ad)iot. 1. Solamim indicum Herb. Linn, esse banc, quam exposuimus spe- 

 ciein, Catalogo Wallichiano edoctus sum. Retinui itaque Solani indlci nomen, 

 tametsi Linnaeus cum orientali bac planta aliam occidentalem, longe diversis- 

 simam, nescio quo tempore, confuderit. Linnaeus, cum anno 1737 Hortum 

 Cliffortimnim ederet, Dillenii Hortum Elthamensem a. 1732 editum, magis 

 quam Burmanni Thesaurum Zeylanicum,, eodem, quo Hortus Cliffortianus 

 impressus est anno, in lucem emissuni, consuluisse videtur, cujus, quae hodie 

 dum citari solet Tabula 270. e Roberti fasciculis mutuata, Sol. indicum Dunalii, 

 in insula Barbadoes sponte crescens, idemque variis nominibus venditatum, 

 exliibet. Hocce igitur baud inimerito Sol. indicum Linnsei appellares, nisi 

 Herbarium monstraret orientalem banc nostram plantam, quam fortasse eodem 

 tempore e tbesauris Zeylanicis sibi traditam, post decern annos elapsos (1747) 

 in Flora Zeylanica, citato Burmanno, vel americano illi Solano substituit, vel 

 nova saltem certiorique auctoritate illustrare voluit. Et illustrasset sane, nisi 

 Dillenii icone, in pristino loco relicta, ex altera parte majoribus adhuc erroribus 

 ansam praebuisset. 



Adnot. 2. Solanum pinnatifidum et Sol. agresfe Rothii certo banc ad spe- 

 ciem pertinent. Clarissimus Rothius in errorem ductus esse videtur: 1". icone 

 Dillenii, 2°. exeraplo Herbarii Heyneani, quod, ut supra jam demonstravimus, 

 Sol. indici nomine teneram quoddam Sol. Melongenam, var. 7., Sol. undato Lam. 

 et Blumii omnino congruum, foliisque basi distincte cuneatis praeditum, servat. 

 Quibus explicantur verba cl. Rothii (1. c. p. 131.), differt {Sol. agreste) a Sol. 

 indico " foliis cordatis, nee basi cuneatis ; florum parvitate et structura." 



Adnot. 3. Solanum sanctum Linn, a nostro solis aculeis difFerre videtur rec- 

 tis, nee recurvis, sed et recurves istos in nostris Sol. sancti invenimus exemplis, 

 ut itaque hoc etiam Sol. sanctum Sol. indico adscribi posse persuasum sit. 



25. Solanum Jacquini. Willd. 



S. berbaceum, perenne, caule procumbente ramoso aculeato, foliis ovato- 

 oblongis subcordatis sinuato-pinnatifidis utrinque (junioribus saltem) 



