4] hie ABB ae 
inspecteur van den plantentuin te Carlsruhe, te laten varen. 
En nochtans heeft KoeLREuTER aan de tuinbouwkunde 
onschatbare diensten bewezen : door zijne kunstmatige 
bevruchtingen heeft hij voor die nijverheid nieuwe wegen 
geopend, die thans meer dan ooit bewandeld worden. 
Gedurende de tweede helft der XVIII eeuw volgden de 
meeste plantenkundigen de Linnaeaansche richting : planten 
verzamelen, beschrijven en rangschikken, dat was de hoofd- 
zaak, terwijl de plantenphysiologie schier geheel verwaar- 
loosd werd. Het gebied, door CAMERARIUS en door KoEL- 
REUTER ontgonnen, bleef daarom gedurende nagenoeg dertig 
jaar braak liggen, tot het eindelijk opnieuw betreden werd 
door CHRISTIAN KONRAD SPRENGEL. 
CAMERARIUS had bewezen, dat de planten van resten 
werktuigen voorzien zijn ; door KorLREUTER werd aange- 
toond, dat ook planten van onderscheiden soort sexueel 
kunnen vereenigd worden, en vruchtbare bastaarden voort- 
brengen ; SPRENGEL heeft ontdekt, dat een bepaalde vorm 
van kruising in de natuur algemeen voorkomt, nl. de 
kruising van verschillende bloemen van hetzelfde individu of 
van verschillende individuen derzelfde soort onderling. In 
zijn werk : « Das new entdechte Geheimniss der Natur in 
Bau und Befruchtung der Blumen > (Berlin, 1793, blz. 43) 
drukt hij zich uit als volgt : « Daar zeer vele eenslachtige en 
waarschijnlijk ten minste even zoovele tweeslachtige bloemen 
dichogaam zijn, zoo schijnt de Natuur niet gewild te hebben, 
dat eenige bloem door haar eigen stuifmeel zou bevrucht 
worden » (1). Dit was slechts een der merkwaardigste resul- 
taten van Sprengel’s onderzoekingen; nog gewichtiger mis- 
schien was de stelling, dat de geheele constructie en al de 
(1) Geciteerd naar SAcHS, loc. cit, blz. 448-449, 
