[20] — 172 — 
kelijke wijze,proeven genomen en bouwstoffen bijeengebracht, 
die geroepen waren om eenmaal helder licht op de bloemen- 
theorie te werpen. | 
In 1799, weinige jaren dus na het verschijnen van SPREN- 
GeL’s werk, publiceerde de Engelschman ANDREW KNIGHT 
een verslag van een reeks proeven, die hij met de erwt 
genomen had (On account of some experiments on the fecun- 
dation of vegetables. — Philos. Transact. Pt. II, blz. 195- 
204; 1799) : daarin wordt een vergelijking gemaakt tusschen 
de uitkomsten van zelf- en kruisbevruchting bij de genoemde 
plant, en de wet uitgesproken, dat geen enkele plant zich 
zelf bevrucht gedurende een onbepaald aantal generatiën. 
In 1837 gaf HerBerT (1) een werk over Amaryllidaceeën en 
over kruisingen van planten in het licht, waarin hij onder an- 
dere zegt : « Ik ben geneigd te meenen, dat ik voordeel heb 
getrokken uit het bevruchten der bloem, van welke ik zaad 
wenschte te verkrijgen, met het stuifmeel van een ander 
individu van dezelfde varieteit, of ten minste met dat eener 
andere bloem, liever dan met haar eigen stuifmeel, » Nie- 
mand kwam echter op het denkbeeld, de wet van KNigHr 
en de meening van HERBERT in verband te brengen met 
SPRENGEL'sS bloementheorie. 
Nog veel belangrijker waren de ontdekkingen van CARL 
FRIEDRICH GÄRTNER. | 
GäRTNER werd geboren in 1772 ; hij was de zoon van den 
beroemden plantenkundige Josepm GäRrTNER. Hij studeerde 
achtereenvolgens te Stuttgart, te Tena en te Göttingen, en 
vestigde zich daarna te Calw, alwaar hij het beroep van arts 
oefende. Hij overleed in 1850. 
(E) HeRBERT, Amaryllidaceee, preceded. by an attempt to arrange the 
monocotyledonous orders, and followed by a treatise of crossbred vegetables, 
and supplement. London 1837. 
