[4] — 176 — 
stelligd wordt. Maar het was eerst in 1859, in DARWIN ’s groot 
werk over Zet ontstaan der soorten (1) dat de wet van Knight 
tot den rang eener algemeene natuurwet verheven werd, en 
met de theorie der natuurkeus in verband werd gebracht. En 
daardoor werd de waarde van SPRENGEL ’s werk voor de 
eerste maal in een helder daglicht geplaatst. 
« Het spreekt van zelf, — zoo schrijft Darwin in zijn hooger 
vermeld werk, — dat bij dieren en planten met gescheidene sexen 
twee individuen altijd moeten paren om jongen voort te brengen, 
met uitzondering evenwel van het zonderlinge en nog niet goed te 
begrijpen geval van parthenogenesis. Doch bij hermaphroditen is 
ket volstrekt niet voodzakelijk dat twee individuen te zamen paren. . 
De nieuwste onderzoekingen hebben. bewezen dat eene menigte 
echte hermaphroditen paren (b. v. Slakken, enz. enz.). Doch boven- 
dien zijn er vele hermaphroditen onder de dieren, welke zekerlijk 
niet gewoonlijk paren, en verre de meeste planten zijn hermaphro- 
diten. Waarom, mag men vragen, zou men in dit laatste geval moe- 
ten vooronderstellen dat twee individuen ooit te zamen komen ter 
voortplanting? — Met andere woorden, bestaat er eenige reden om 
aan te nemen dat bij hermaphrodite planten, en ook bij herma- 
phrodite dieren, welke niet gewoonlijk paren, in sommige gevallen 
een echte paring tusschen twee individuen plaats heeft? — HEenige 
algemeene beschouwingen zullen het antwoord op die vraag geven. 
…. Eene menigte feiten.… bewijzen 1° dat zoowel bij dieren als 
bij planten eene kruising tusschen verschillende rassen, of tusschen 
individuen van hetzelfde ras, maar van een verschillend onderras, 
kracht en vruchtbaarheid aan de jongen geeft ; — 2° dat eene krui- 
sing tusschen naverwante wezens … de kracht en de vruchtbaar- 
heid doet afnemen. Dit alles doet mij nu gelooven dat het eene alge- 
meene natuurwet is… 
« dat geen enkel bewerktuigd wezen zich zelf bevrucht gedu- 
rende eene eeuwigheid van generatiën, maar dat eene kruising 
(1) DARWIN, het ontstaan der soorten door natuurlijke teeltkeus, vertaald 
door Dr T.C. WINKLER, naar de laatste Engelsche uitgaaf herzien door 
Dr HarrtoGH Heys VAN ZOUTEVEEN. Arnhem-Nijmegen, E‚ en M. Cohen. 
