[30] — 182 — | 
die bij toeval in de broeikas in bloei stonden, nl. Mimulus 
luteus en Ipomaea purpurea. Deze beide soorten zijn, 
ook zonder de ‘medehulp van insecten, volkomen vruchtbaar. 
Van ieder soort werden sommige bloemen met stuifmeel 
van zelfde bloem bevrucht, en andere bloemen van dezelfde 
plant werden met stuifmeel van een andere plant dezelfde 
soort bestoven. De zaailingen werden op de bovenbeschreven 
wijze behandeld. Bij de beide soorten waren de uit kruis- 
bevruchting ontstane planten hooger dan hare zelfbevruchte 
tegenstanders ; zij bloeiden vroeger en brachten een grooter 
aantal zaaddoozen voort. 
Na die eerste resultaten besloot DARWIN proeven te nemen 
met een aantal verschillende plantensoorten, en die onder- 
zoekingen werden gedurende elf jaren voortgezet, zooals hoo- 
ger vermeld werd. | 
Het is vrij moeilijk van den inhoud van DARwin’s werk 
over de gevolgen van zelfbevruchting en kruising een beknopt 
overzicht te geven, want in dit boek is alles gewichtig : in 
ieder paragraaf, schier op iedere bladzijde worden belang- 
rijke feiten beschreven, of diep doordachte gevolgtrekkingen 
uiteengezet, en telkens men het boek herleest wordt men 
getroffen door een of ander scherpzinnig denkbeeld, of door 
eene vernuftige proefneming, waaraan men te voren minder 
aandacht geschonken had. Î 
Door DARWIN's onderzoekingen werden, in de eerste plaats, 
de goede gevolgen van de kruising van twee verschillende 
planten van dezelfde varieteit, en de slechte gevolgen van 
lang voortgezette zelfbevruchting bewezen. Maar de verschil - 
len in de levenskracht en in de vruchtbaarheid, tusschen 
zelf- en kruisbevruchte planten, waren niet bij alle soorten 
even duidelijk en even sterk uitgesproken. 
Bij IPOMOEA PURPUREA b. v. bedroeg de hoogte der eerste kruis- 
bevruchte planten gemiddeld 86 duim, de hoogte der zelfbevruchte 
