— 159 — [7] 
RARIUS een volledige beschrijving van de deelen der bloem, 
van de helmknoppen met hun stuifmeel, van de bevruchte 
en de niet bevruchte zaadknoppen, alsook van de bijzonder- 
heden, welke de dubbele bloemen vertoonen, en waaruit hij 
met groot doorzicht de. rol der helmknoppen afleidt. Hij 
beschrijft eenige door kem genomen castratie-proeven, o. a. 
met Ricinus, waar hij de mannelijke bloemen voor het open- 
gaan der helmknoppen wegnam en zoo in plaats van kiembare 
zaden, slechts ledige blazen verkreeg, en met Mais, waar hij 
de reeds afhangende stempels van twee kolven afsneed, en 
daardoor bij de beide kolven een volslagen onvruchtbaarheid 
waarnemen kon. Hij verwijst naar zijne vroegere mededee- 
lingen over Morus en Mercurialis, en voegt erbij dat hij 
hetzelfde resultaat met Spinazieplanten verkreeg. 
Uit die onderzoekingen wordt nu de volgende conclusie 
getrokken : » In het plantenrijk heeft geen vermenigvul- 
diging door zaden plaats, … indien de antheren niet voor 
eerst de in het zaad bevatte jonge plant voorbereid hebben. » 
Men mag dus de helmknoppen beschouwen als mannelijke 
organen, waarin het zaad, in den vorm van subtiel poeder, 
voortgebracht en verzameld wordt, om daaruit later ontlast 
te worden. Op gelijke wijze wordt het vruchtbeginsel met 
zijn stijl voor het vrouwelijk orgaan erkend. 
CAMERARIUS dacht dat de tweeslachtige bloemen zichzelf 
bevruchten, en dit vond hij zeer zonderling. Die verbazing 
geeft ons een hoogen dunk van zijn scherpzinnigheid : want 
het is eerst veel later dat men ontdekt heeft dat bij een groot 
aantal tweeslachtige bloemen het stuifmeel van de eene bloem 
naar de andere overgebracht wordt. 
De merkwaardige ontdekkingen van CAMERARIUS werden 
door de geleerden van zijn tijd niet onthaald zooals zij het 
verdienden. Door sommigen werden de verkregen resultaten 
blindelings en zonder critiek aangenomen ; door anderen 
