[48] — 200 — 
meeldraden en de kroonbladen bij de mannelijke bloemen 
meestal niet krachtiger ontwikkeld dan bij de tweeslachtige. 
Wanneer daarentegen tweeslachtige en vrouwelijke bloemen 
bij dezelfde soort voorkomen, is de kroon der vróuwelijke 
bloemen meestal gereduceerd. — Naar aanleiding van die 
verschillende feiten mogen wij gelooven dat in de cleisto- 
game bloemen (evenals in de langstijlige bloemen bij onge- 
lijkstijlige soorten) eene neiging bestaat om aan het vrouwe: 
lijk geslacht het overwicht te geven; cleistogame bloemen 
kunnen echter niet zuiver vrouwelijk worden, want de vol- 
komen verdwijning der meeldraden zou volkomen onvrucht- 
baarheid na zich slepen. | 
Het komt ons voor dat die beschouwingen van Hugo von 
Morr meer aandacht verdienen, dan tot nog toe het geval is 
geweest. Er bestaat ongetwijfeld eene zekere analogie tus- 
schen de verschillende feitenreeksen, die von Mou onder 
een enkel gezichtspunt heeft trachten te vereenigen. Daarbij 
dient nog gevoegd — zooals von Mon zelf doet opmerken 
— dat in sommige gevallen het ontstaan van cleistogame 
bloemen door lage temperatuur schijnt bevorderd te worden, 
terwijl, van den anderen kant, sommige planten (Agurken) 
geneigd zijn om uitsluitend vrouwelijke bloemen te dragen 
wanneer zij bij lage temperatuur gekweekt worden. 
FmepricH HiLpEBRANDT heeft de bloemenbiologie met 
talrijke nieuwe ontdekkingen verrijkt (1). Hij heeft aange- 
toond dat een aantal bloemconstructies, welke SPRENGEL uit 
het oogpunt der zelfbevruchting had verklaard, als aanpas- 
singen tot kruisbevruchting moeten beschouwd worden, en 
hij heeft daarenboven vele nieuwe voorbeelden van dergelijke 
(1) Het volgend beknopt overzicht van Hildebrandt's onderzoekingen is 
grootendeels ontleend aan : H. Mürrer, Fertilisation of flowers, 1883, 
blz. 11 en volgende, 
