00E 2e BE 
in vele zijner geschriften, de meening verdedigd dat de MVa- 
tuur over ’t algemeen een afkeer heeft van zelf bevruchting. Hij 
heeft de bevruchting van zeer vele planten, uit de meest ver- 
schillende groepen, beschreven. In vele gevallen heeft hij 
rechtstreeks waargenomen op welke wijze het stuifmeel van 
de eene bloem naar de andere overgebracht wordt; en hij 
heeft aangetoond dat niet alleen de wind en insecten, maar 
ook het water, honig- of insectenzoekende vogels, en in 
sommige gevallen slakken, daarbij eene rol spelen. DELPINO 
heeft daarenboven bij een aantal planten aangetoond op 
welke wijze de constructie der bloem met de natuur van 
haar bestuivingsmiddelen samengaat, en hij heeft zich 
daarbij, meer dan de voorgaande schrijvers, met de wind- 
bloemen bezig gehouden. Hij heeft bevonden dat, in vele 
gevallen, het verspreidingsgebied eener plantensoort af hangt 
van de verspreiding van de diersoort waardoor zij bevrucht 
wordt. Eindelijk heeft Derprno de planten gerangschikt naar 
de verschillende middelen waardoor zij bevrucht worden ; 
wij laten hier een beknopt overzicht zijner classificatie (1) 
volgen : 
1. Zoogamen : planten wier voortplantingselementen het 
vermogen hebben om zich te bewegen (de meeste Crypto- 
gamen). 
Diamesogamen : planten die vreemde hulp behoeven om 
hare voortplantingselementen bijeen te brengen . 2 
2. De bevruchting geschiedt door het water . . . . 3 
” ” ” » den wind 4 
” ‚” » skleine dieren …'… arne 5 
3, Bevruchting onder water (b. v. Najas). 
» aan de oppervlakte van het water (b. v. Val- 
lisneria). 
(1) Wij hebben aan die classificatie, evenals aan die van HirEDEBRANDT, 
den vorm eener dichotomische tabel gegeven. 
